Poppy’s Parade is een onlangs gelanceerd social media concept op de Nederlandse (vintage)modemarkt. Poppy’s verkoopt vintage- en tweedehandskleding op Facebook.

Het systeem dat Poppy’s hanteert is gebaseerd op snelheid en interactiviteit – helemaal volgens de tijdsgeest en de doelgroep waarop Poppy’s zich richt. Een foto van een kledingstuk wordt met alle Poppy’s fans op de tijdlijn gedeeld. Volgens het principe ‘wie het eerst komt, het eerst maalt’ is de eerste die ‘verkocht’ onder de foto plaatst de nieuwe eigenaar van het product.

Het bedrijf is opgericht in 2011 door Eva, Marre en Rosa de Visser, drie zusjes die  – vriendschap en passie voor fashion delen – in de avonduren, de weekenden en tussendoor, runnen ze Poppy’s naast hun vaste banen.

Kort geleden is een investeerder ingestapt in het bedrijf. Tijd voor een grote professionaliseringsslag, om Poppy’s naast een grote fanbase ook een goede omzet te bezorgen.

De zussen hebben er samen voor gekozen dat Eva, de oudste van de drie en CEO, vanaf nu fulltime gaat werken voor Poppy’s.

The Next Women.nl sprak met Eva de Visser, CEO van Poppy’s Parade over het bedrijf, het belang van plezier in je werk en authenticiteit. Over de uitdaging van het professionaliseren en de toekomst. En hoe het is om met je zussen een bedrijf te runnen.

TNW: Hoe zijn jullie op het idee gekomen voor Poppy’s Parade? En wat waren en zijn de uitdagingen van het omzetten van ideeën naar werkelijkheid?

Eva: Rosa heeft een half jaar in Australië gestudeerd. Toen ze terugkwam vertelde ze ons – Marre en mij – laaiend enthousiast over dit idee. Ze was daar op een Facebook-pagina gestuit die hetzelfde deed en was, net als velen daar, fan geworden. We zagen hier alle drie eigenlijk meteen het perfecte idee in. We wilden altijd al samen iets opzetten en dit was heel toegankelijk; we hadden geen startkapitaal nodig en samen hadden we genoeg Facebook-vrienden om een eerste netwerk te creëren.

Omdat het een nieuw concept was in Nederland werd het ook best snel opgepikt door verschillende blogs en televisie. We beleefden hierdoor een vliegende start van iets dat we eigenlijk nog zelf aan het uitproberen waren. Dat was best heftig. We konden niet meteen voldoen aan de vraag en het heeft ook een tijd geduurd om deze nieuwe onderneming goed te kunnen balanceren met onze vaste banen.

In het begin was het vooral een tijdrovende hobby, maar nu zijn we veel meer bezig met de professionalisering van het bedrijf. En dat werpt zijn vruchten af.

Het is van belang om snel door te pakken. Dat is bij ons best lastig geweest omdat we drie zusjes zijn en geen zakelijke band hadden. In het begin was het lastig om hier verandering in te brengen. Maar als je iets echt van de grond wilt krijgen moet je op een gegeven moment risico’s nemen, door bijvoorbeeld andere dingen op te geven of af te zeggen. De kans dat je bedrijf anders echt van de grond komt is heel klein. Dan blijft het bij een hobby, waar je geen geld aan verdient en enkel tijd aan kwijt bent.

We worden steeds vaker benaderd voor samenwerkingen, krijgen veel open sollicitaties en hebben een eerste investeerder gevonden!

TNW: Hoe heb je deze investeerder gevonden?

Eva: We kunnen helaas niet teveel in details treden hierover. Maar wat ik kan vertellen is dat deze investeerder iemand is die ons van het begin af aan in de gaten houdt en onder de indruk is van ons werk en de manier waarop we dat doen. Op een gegeven moment heeft hij dus besloten om ons te helpen.

De investeerder zit trouwens zelf in een totaal andere branch. Ondanks dat het geen miljoeneninvestering is geweest, is het wel genoeg geweest om onze website een kickstart te geven. En natuurlijk om ons nog meer vertrouwen te geven in Poppy’s – zodat ik nu bijvoorbeeld fulltime kan gaan werken.

TNW: Hoe ga je om met concurrentie?

Eva: Er is niemand die precies hetzelfde doet, maar er is altijd concurrentie. Er is een website die iets soortgelijks doet en -omdat ons business model zo toegankelijk is – bestaat de kans dat andere (bestaande) kledingverkopers deze weg inslaan.

Aan de andere kant is dit wel onze corebusiness, waar wij inmiddels veel ervaring in hebben en waarvoor mensen juist naar ons toe komen. Daarnaast presenteren wij de vintage op een eigen manier, wat commerciëler: We combineren het altijd met nieuw en brengen het op een blog-achtige manier – fris, licht en interactief.

We zijn dus onderscheidend genoeg. Dat is denk ik het belangrijkst. Je moet echt ergens uniek in zijn en je eigen verhaal hebben. Mensen moeten je herkennen. Je moet niet de H&M of de Zara willen nadoen, dat is er al en daar kan je toch niet mee concurreren.

Dat we goed bezig zijn, kan je ook zien aan de reacties van klanten. De hoeveelheid retouren neemt af, klachten hebben we haast nooit en we krijgen vaak spontane positieve feedback. Zo krijg je bevestiging dat ook je klanten en partners enthousiast zijn over je werk – en dat is inspirerend.

TNW: Wat zijn de plannen voor de toekomst?

Eva: De verkoop van vintage zal onze grootste bezigheid blijven. Vintage verkoopt goed, maar is helaas niet schaalbaar. Daarom zijn we ook al bezig met het verkopen van nieuwe kleding naast de vintagekleding. We werken samen met een aantal merken, waarvan we items op onze site (www.poppysparade.nl) verkopen. We zorgen er wel voor dat we ons imago van uniciteit en toegankelijkheid behouden.

De nieuwe items die we verkopen moeten voldoen aan een paar voorwaarden: ze moeten betaalbaar zijn, bijzonder en van goede kwaliteit – we verkopen geen kleding die gemaakt is in Bangladesh. Binnenkort gaan we bijvoorbeeld mooie T-shirts verkopen met opdrukken die door een illustratrice speciaal voor Poppy’s gemaakt zijn. Overigens heb ik niets tegen Bangladesh als productieland, maar wel als deze productie in een dubieuze sweatshop plaatsvindt.

Ook zullen we uitbreiden door samenwerkingen aan te gaan met niet-kleding merken voor product-placement (het tegen betaling opnemen van andermans producten in je campagnes, red.). Hierbij letten we er natuurlijk op dat het dingen zijn die bij onze doelgroep passen en die we sowieso al gebruiken – cosmetica, eten en drinken bijvoorbeeld. We hebben net ons eerste contract gesloten met een frisdrankmerk.

Het voordeel van Facebook is dat onze bestaande klanten makkelijk mee kunnen gaan met deze ontwikkeling. Ook nieuwe klanten werven gaat deels vanzelf, door het virale effect van Facebook. Maar we houden ons ook actief bezig met het uitbreiden van ons klantenbestand. Zo organiseren we Facebook-winacties (met partners) en benaderen PR-bedrijven en media. Marre werkt bij een PR-bureau, en weet precies op wat voor manier je je verhaal moet inpakken. Wat bijvoorbeeld leuk is om over ons te vertellen is dat we zusjes zijn, dat ons bedrijf is vernoemd naar onze oma – dat we dus niet zomaar drie collega’s zijn die kleding leuk vinden.

TNW: Wat zijn de voor- en nadelen van het ondernemen met je zussen? Zou je het anderen aanraden?

Eva: Van tevoren dacht ik: als ik met iemand een bedrijf ga beginnen dan is het met mijn zusjes. Dat stond vast. We schelen allemaal twee jaar en kennen elkaar door en door. We weten van elkaar waar we hetzelfde over denken en waar onze meningen over verschillen. Dit betekent dat we elkaar heel goed aanvoelen maar dat we elkaar ook in de haren kunnen vliegen.

Wat heel fijn is, is dat we met zijn drieën zijn en dat er dus altijd een meerderheid is. Zo kom je er sneller uit. Omdat je alles tegen elkaar kan zeggen, krijg je misschien vaker confrontaties maar dat leidt uiteindelijk tot een positieve en constructieve ontwikkeling.

Het kan wel lastig zijn om te professionaliseren als je samenwerkt met mensen waar je in eerste instantie geen professionele band mee hebt. Je bent alle drie gewend om anders te werken en je hebt geen leidinggevende. We eisen enkel iets van onszelf. Ik heb van ons drieën wel de sterkste mening en eis dingen misschien op, maar dan kunnen mijn zusjes het ook weer makkelijk zeggen als ze het er niet mee eens zijn.

TNW: Zijn er bepaalde dingen rondom het ondernemen waar je ’s nachts van wakker ligt?

Eva: Nee, er is eigenlijk niets waar ik wakker van lig. Geen grote dingen, soms wel om kleine dingen, zoals deadlines. Ik heb er gewoon veel vertrouwen in en denk altijd: Het komt wel goed. Ook als het niet goed komt, dan komt het nog steeds goed. Maar ik heb ook niet heel mijn leven aan ons bedrijf opgehangen. Ik heb nog geen gezin om te onderhouden en kan mede daardoor nog redelijk zorgeloos experimenteren. Dit zou er misschien voor kunnen zorgen dat er minder druk achter zit, maar ik ben wel een harde werker dus dat zie ik niet als gevaar.

Het is in ieder geval belangrijk dat je in je werk enige luchtigheid blijft behouden en dat je kan relativeren. Toen onze website net gelanceerd was keek ik ieder uur op Google Analytics. Daar wordt uiteindelijk niemand wijzer van. Als je teveel op de details let verlies je het overzicht; je ziet niet welke richting je opgaat en hoe je daarop kan inspelen.

Soms moet je ook even een stapje terug doen uit het zakelijke proces. En jezelf er weer aan herinneren wat je zo leuk vindt aan je bedrijf – waarom je het in eerste instantie bent begonnen.

www.facebook.com/poppysparadevintage

www.poppysparade.nl

Dit interview is onderdeel van een serie van 40 interviews met werelds meest invloedrijke vrouwelijke oprichters, investeerders en beslissers. Deze serie interviews is in stand gekomen in samenwerking met het Dell Women’s Entrepeneur Network.

Sue Chen, Oprichtster & CEO van Nova Medical Products: Er werd me verteld dat ik dit niet bereikt zou hebben als ik een broer had gehad

Op 23jarige leeftijd al heeft Sue Chen Nova Medical Products opgezet, met een duidelijke visie – stijlvolle designs en keuzes bieden voor mensen die mobiliteitshulpmiddelen behoeven.

Inmiddels is Nova uitgegroeid tot marktleider in mobiliteits- en badkamer-veiligheidsproducten, waarmee ze meer zelfstandigheid en een groter welzijn mogelijk maken voor mensen in alle levensfasen. De producten weerspiegelen de schoonheid, stijl en zelfverzekerdheid van hun klanten.

Sue heeft gezorgd voor een grote omslag in het uiterlijk en imago van medische apparatuur en hiermee de levens van miljoenen Amerikanen, die eerst een weerstand voelden tegen mobiliteitshulpmiddelen, veranderd. Dit heeft ze gedaan door mode en functionaliteit te combineren in producten als designer wandelstokken en kleurrijke rollators. Met haar handelsmerk “Mobility Makeover” helpt Sue haar klanten om hun eigen stijl te laten zien en een actieve levensstijl te behouden.

Recentelijk was Sue finalist bij de prestigieuze Ernst and Young Entrepeneur of the Year Awards, heeft zij de Community Leadership Award van het President’s Council on Fitness gewonnen en is zij benoemd tot een van de tien meest invloedrijke vrouwelijke ondernemers in Fortune Magazine’s Most Powerful Women editie.

Daarnaast is Sue voorzitter van het NAWBO-LA (National Association of Women Business Owners), lid van YPO (Young Presidents’ Organization), curator van het California Lutheran University Board of Regents, voorzitter van de Reef Check Foundation en van Shark Savers. Ook is Sue auteur van Confessions of the Walker Stalker – een boek dat verhaalt over haar ervaringen rondom het veranderen van de manier waarop Amerikanen tegen mobiliteitsproblemen aankijken.

The Next Women vroeg Sue naar de uitdagingen die zij aan moest gaan als een 23-jarige CEO en de reden waarom zij loonsverhogingen invoerde op het hoogtepunt van de crisis.

TNW: Nova was in Taiwan – opgezet door jouw ooms – al marktleider op het gebied van medisch apparatuur. Op je 23ste ging jij de enorme uitdaging aan om Nova Medical Products in de Verenigde Staten op te zetten, een ontzettend dappere zet op die leeftijd. Wat herinner je je van die begintijd?

SC: Het was inderdaad uitdagend! Door mijn leeftijd en mijn geslacht. Toentertijd werd me geadviseerd om twee verschillende visitekaartjes te laten maken; een waarop CEO stond en de andere met de titel Account Executive. Sommige mensen dachten dat ik niet serieus zou worden genomen als CEO. Wat ook een uitdaging was, was het feit dat ik niet alleen het nichtje maar ook een 23-jarige vrouw was in een door mannen gedomineerd familiebedrijf en de daarbij behorende bedrijfscultuur. Mijn mening, motivatie, leiderschap, doelen en visie werden totaal niet serieus genomen. Er werd mij duidelijk gemaakt dat ik slechts in het bedrijf werd opgenomen als nagedachtenis voor mijn vader.

Ze zeiden tegen me dat ik hier niet geweest was als ik een broer had gehad en later, toen mijn bedrijf al succesvol was: “stel je voor hoe succesvol het was geweest als je een jongen zou zijn.”

Ik heb geleerd om mijn zelfverzekerdheid niet te laten beïnvloeden door deze vrouwonvriendelijke houding en bedrijfscultuur. En eigenlijk heeft het me juist veel geleerd over alle aspecten van het vrouw-zijn in het zakenleven. Nu ik hier in de Verenigde Staten werk, moet ik zeggen dat er nog steeds niet veel veranderd is. Mijn bedrijfstak is nog steeds een ‘old boys’ club’. Maar dat is juist ook hetgeen dat mij inspireert om dingen anders aan te pakken, om een geheel ander product te creëren binnen een industrie die in de afgelopen 100 jaar niet veranderd is, en om als CEO anders te zijn.

TNW: Wat heb je overgenomen van Nova Taiwan en wat heb je veranderd toen je begon in de VS?

SC: Eigenlijk zijn het echt twee verschillende bedrijven. Nova Taiwan is een productiebedrijf en wij een distributiebedrijf. Veel Taiwanese bedrijven maken wanneer ze zich uitbreiden naar Amerika de fout dat ze een uitbreiding willen worden van de Taiwenese organisatie – ze nemen Taiwenees personeel aan, volgen Taiwanese bedrijfsprincipes, ze recreëren hetzelfde bedrijf. Ik begreep juist dat we een Amerikaans bedrijf moesten bouwen om een gat te kunnen vullen binnen de Amerikaanse markt.

TNW: Hoe belangrijk is technologie voor het succes van je bedrijf?

SC: Technologie is erg belangrijk. Ten eerste zijn we constant bezig om innovaties door te voeren aan de hand van onbeantwoorde vraag op de markt en de feedback van klanten. Zo kregen we bijvoorbeeld van iemand te horen dat het problematisch was om inklapbare rollators ingeklapt te houden wanneer deze moeten worden ingeladen in voertuigen. Aan de hand van deze feedback hebben we apparatuur ontwikkeld: de Lock and Load, wat nu standaard op al onze inklapbare rollators aanwezig is. Het klinkt misschien simpel, maar we zijn wel de eerste geweest die dit product hebben geïntroduceerd en wel omdat we zo’n goede communicatie onderhouden met onze klanten. Het eerste wat een van onze ingenieurs deed toen hij bij ons in dienst kwam, was naar buiten gaan om (potentiele) klanten en hun dagelijkse (lichamelijke) uitdagingen en mogelijkheden te leren kennen. We hebben ook meer in media technologie geïnvesteerd dan elk van onze concurrenten. Een grote uitdaging in dit vakgebied is het overdragen van nodige informatie van de gebruiker, die niet altijd veel van technologie af weet, naar hun verzorgers en familieleden. We werken er constant aan, ook me behulp van technologie, om deze kloof te dichten, want technologie biedt prachtige instrumenten – het internet, youtube, social media. De traditionele gebruiker is dus gewend aan traditionelere communicatie, welke wij ze bieden in de vorm van een gebruiksvriendelijke klantenservice. Maar we gebruiken ook technologie om te onderwijzen en communiceren.

TNW: Wat is de grootste uitdaging geweest in de geschiedenis van je bedrijf, van de planning tot aan financiering en uitvoering, en hoe zouden anderen hiervan kunnen leren?

SC: De grootste uitdaging voor ons is dat we een product verkopen waarvan iedereen hoopt dat ze het nooit nodig zullen hebben. De vraag naar ons product is gebaseerd op ontkenning.

De uitdaging hier ligt in het enthousiasmeren van mensen over mobiliteitshulpmiddelen en ze zover krijgen om een verandering in hun leven, die ze niet willen doorgaan, te omarmen. Het verliezen van mobiliteit is een van de grootste angsten bij de mens. Je maakt het er dan zeker niet beter op door saaie, grijze apparatuur te ontwerpen, die benadrukt dat wanneer je je mobiliteit verliest alle spanning uit je leven verdwenen is. Na bijna twee decennia in dit vakgebied gewerkt te hebben kan ik namelijk met zekerheid zeggen dat dit niet waar is. Het leven gaat niet enkel gewoon door na het verlies van mobiliteit, maar is vol met avontuur, plezier, liefde, overvloed en, ja, ook seks. De producten die je aanbiedt zouden dit alles moeten reflecteren in plaats van iets dat grijs is en verjaard.

TNW: Welk moment herinner je je als hoogtepunt in de geschiedenis van je bedrijf?

SC: De dag dat Denise bij ons op kantoor kwam en ik vroeg of ik haar zou mogen interviewen. Denise is jong – ongeveer mijn leeftijd -, ze is ambitieus, houdt van reizen, onwijs zelfstandig, zeer creatief en een fantastische fotograaf. Maar ze heeft ook ALS, een slopende en fatale ziekte die geen behandeling kent. Toen ik haar ontmoette kon ik mezelf voor het eerst echt identificeren met een klant van Nova. Niet mijzelf wanneer ik ouder zal zijn, maar de persoon die op dit moment ben.

Deze ervaring zorgde voor nieuwe inzichten, op persoonlijk niveau en bedrijfsniveau. De zelfstandige, creatieve, prachtige levensgenieter – dat is onze klant.

TNW: Wat is de volgende stap voor Nova Medical Products? Welke rol zien jullie voor technologie in de groei van het bedrijf?

SC: De volgende stap is allereerst het doorzetten van onze missie: het veranderen van het ‘mobiliteitslandschap’ in Amerika en de manier waarop we dit definiëren. Elk mens krijgt ooit te maken met mobiliteitsproblemen, direct of indirect. Wij willen ervoor zorgen dat mensen weten dat er mooie en stijlvolle oplossingen bestaan. Daar maakt technologie een belangrijk deel van uit. We zullen producten blijven bedenken en maken die de menselijke mobiliteit bevorderen, maar we zullen ook technologie blijven gebruiken om de Nova missie ‘viral’ te krijgen – door middel van mond-tot-mondreclame, youtube, Facebook, Twitter en alle andere mogelijke manieren die er bestaan. De feedback die ik het vaakst krijg is: “Ik wou dat ik had geweten dat uw product bestond”. Iedereen heeft wel iemand in zijn kennissenkring of familie die lelijk, grijs, verouderd apparatuur heeft moeten verduren. Niemand zou dit hoeven meemaken, daarom zullen wij er alles aan doen om mensen te informeren over alternatieve opties.

TNW: Onder jouw leiding is Nova uitgegroeid van drie tot zestig werknemers. Je lijkt daarom de perfecte persoon aan wie we iets kunnen vragen over schaalbaarheid, een veelvoorkomend onderwerp van discussie in de gemeenschappen van The Next Women en DWEN. Welk advies zou jij geven aan ondernemers die hun onderneming willen opschalen?

SC: Investeer in je werknemers! Wij volgen niet de trend van het telkens bezuinigen wanneer er zich een (kleine) economische hindernis voordoet. Iedereen die bij Nova werkt krijgt een ziektekostenverzekering na twee maanden in dienst te zijn geweest. We zijn een van de enige bedrijven die de ziektekostenverzekering voor 100% dekt, zelfs wanneer de kosten hiervan jaarlijks met meerdere cijfers achter de komma toenemen. We hebben loonsverhogingen gegeven op het toppunt van de recessie. Waarom? Omdat de mensen die voor ons werken en onze missie uitleven dit bedrijf tot het succesvolle bedrijf dat het is maken. Ik ontvang elke dag brieven met complimenten voor onze klantenservice medewerkers, onze ingenieurs, de telefonistes..

Wat mijn advies is voor andere ondernemers? Onthoud goed dat er niets belangrijker is dan de mensen waaruit je bedrijf bestaat en zorg dat je goed voor ze zorgt en in ze investeert.

TNW: Hoe ben jij in je leidinggevende rol veranderd, naarmate je bedrijf is gegroeid?

SC: Het leidinggeven is meer gaan draaien om het uitleven van onze missie en mijn werknemers inspireren om dit ook te doen. Ik houd me bezig met een groter en vollediger scala aan zaken – niet enkel de kwartaalcijfers – en met het creëren van een bedrijf dat voldoet aan de wensen van al onze belanghebbenden, van consumenten tot winkelpersoneel. Naarmate ik steeds meer vertrouwen heb gekregen in mijn leiderschap, heb ik ook steeds meer mijn team kunnen begeleiden in het uitleven van onze missie. Als bedrijf en als team zijn we allemaal eensgezind in onze waarden en onze missie.

TNW: Als je niet Nova Medical Products was begonnen, welk alternatief carrièrepad had je dan gekozen?

SC: Dan was ik dirigent geworden! Ik heb nog steeds een dirigeerstokje in mijn kantoor – voor de zekerheid.

TNW: Hoe heeft Dell of het Dell Women’s Entrepeneur Network je geholpen bij het uitbreiden van je bedrijf? Wat zie jij als de grootste toegevoegde waarden van vrouwennetwerken zoals DWEN?

SC: DWEN heeft mij echt geholpen om een goed netwerk op te bouwen en naamsbekendheid te verkrijgen voor Nova. Ik heb zoveel mensen ontmoet. Ik heb vrouwen ontmoet waarmee ik dingen kan delen en overleggen. Vrouwen waarin ik mezelf kan terugzien en vrouwen die mij inspireren. Ik heb andere vrouwelijke ondernemers ontmoet die aan iets fantastisch bouwen. Het is anders om een vrouwelijke ondernemer te zijn, maar daar ben ik blij om. In de gemeenschap van DWEN voel je op individueel niveau zoveel momenten van verbondenheid en inspiratie, en op een groter niveau – bijvoorbeeld tijdens een enorm congres waar je met zijn allen aan deelneemt. Hierdoor heb ik gerealiseerd dat alles mogelijk is als we elkaar ondersteunen.

TNW: Is er iets dat we je niet hebben gevraagd, maar wat je graag zou willen delen met onze lezers?

SC: Wat er komt kijken bij het voeren van een missie-gedreven bedrijf. Dat dit betekent dat je verbonden bent met jezelf, met de mensen met wie je werkt en vooral met de mensen waarvoor je werkt: de consumenten van je product. Vrouwen kunnen dit over het algemeen heel goed, misschien zelfs iets beter dan mannen. Vrouwen kunnen vakgebieden veranderen, omdat ze van nature al meer missie-georiënteerd zijn. Wij beslissen over de meerderheid van alle aankopen, dus zijn we goed in het steeds bedenken van nieuwe manieren om problemen op te lossen of in een behoefte te voorzien. Van alle consumentenbeslissingen wordt 87% gemaakt door vrouwen – we zijn dus een enorme bron van kennis, ideeën en innovatie! Een missie-gedreven bedrijfsvoering hebben betekent dat we ons in alles wat we doen laten leiden door onze missie. Sales en financieel succes zijn zeker nodig en belangrijk maar het is iets heel anders om een vakgebied te veranderen, de meningen van mensen te veranderen, om de wereld te veranderen.

Maar dat is wel hetgeen waarvoor ik elke ochtend uit bed kom, enthousiast om de dag te beginnen. Dus, ja – ik ben begonnen met het leiden van mijn bedrijf maar ben nu bezig om de wereld te veranderen…op hakken van 10 cm!

Origineel: http://www.thenextwomen.com/2012/02/02/sue-chen-founder-ceo-nova-medical-products-they-told-me-i-wouldn-t-be-here-if-i-had-broth

Op de .com een van de meest gelezen artikelen van de afgelopen tijd, dus nu ook op de Nederlandse site!

De Chinees-Russische Dina Yuen is ondernemer, gepubliceerd auteur, journalist, musicus, chef-kok en CEO van het multimedia-bedrijf AsianFusion. Ze is als jongste student ooit, op 12-jarige leeftijd, afgestudeerd aan de Nila Chandra Culinary Academy en is hierna Industriële Bouwkunde en Klassieke Piano gaan studeren. Ze heeft veel gereisd door heel Azie, waarbij zij heeft gewerkt met weeskinderen en met jonge meisjes die de prostitutie in waren gedwongen – zaken die zij nog steeds ondersteund door deze een stem te geven als vrouwen- en kinderrecht activist.
Op het moment is ze bezig om verschillende productlijnen te ontwikkelen onder de merken AsianFusion en AsianFusionGirl. Zo staat de eerste televisie serie op de planning en het derde en vierde boek.
Dina woont in San Francisco. Haar bedrijf kan online bezocht worden op de websites Asian-Fusion.com en AsianFusionGirl.com.

The Next Women praatte met haar. Het resultaat is een stuk waarin zij openhartig vertelt over de vijf lessen in ondernemerschap, die zij niet heeft kunnen leren van haar vader, maar wel door vallen en opstaan.

“Ik groeide op met drie zussen, zonder broers en dat was precies hoe mijn Aziatische ouders het gewild hadden. Mijn ouders behielden en behouden nog steeds een fascinerend evenwicht tussen moderne vooruitstrevendheid en traditionalisme, waardoor zij millennia aan overtuigingen en gedachtengoed uitdagen. Ze geloven sterk in het belang en de kracht van het traditionele gezin en het onvoorwaardelijke gevoel van liefde, toewijding en verwantschap dat hieruit voortkomt – zaken die de huidige generatie als vreemd of verstikkend ervaren. Ik zie mijn ouders als mijn grootste zegen. Ze hebben altijd hun liefde in overvloed aan ons geschonken en bekrachtigd dat wij, meisjes, grootse dingen konden bereiken en daarnaar moesten streven. En dat we ons nooit mochten laten intimideren door mannen.

Mijn vader nam me weleens mee naar zijn kantoor en moedigde mij toen aan om elke zet daar nauwlettend te observeren. Zonder deze ervaring was de ondernemersgeest in mij misschien wel nooit aangewakkerd.
Hiermee was ook het idee op jonge leeftijd in mijn hoofd geslopen, dat ik iets zou kunnen creëren dat van waarde zou zijn, mijn eigen baas zou kunnen zijn en dat ik een groot bedrijf zou kunnen opbouwen.

Herhaaldelijk heeft mijn vader tegen mij gezegd:

‘Als je bereid bent om hard te werken, bepaalde dingen op te offeren en onbegane paden te bewandelen, zal je succesvol zijn.’

Ondanks alle wijsheden en onmisbare adviezen die hij met mij heeft gedeeld, zijn er valkuilen waar hij me nooit op zou kunnen wijzen, simpelweg omdat hij een man is.Vrouwelijke rolmodellen voor mijn ondernemerschap had ik niet. Dus heb ik de moeilijke lessen op de ouderwetse manier geleerd: door verschrikkelijke fouten te maken en te falen, maar daarna weer in het zadel te klimmen en moedig verder te gaan.

Dit zijn vijf dingen die ik zelf geleerd heb:

1. Wanneer je integriteit en zelfrespect achterop stelt, ben je daar zelf uiteindelijk de dupe van – en niet degene op wie je acties gericht zijn.

Als je nog nooit in de verleiding bent gekomen om de makkelijke en/of verkeerde weg te nemen, dan ben je onmenselijk of heb je nog nooit hebt geprobeerd om grootse dingen te bereiken.

Op een erg jonge leeftijd een bedrijf opzetten heeft zijn voor- en nadelen. Een nadeel is dat we op zo’n leeftijd nog niet met zekerheid hebben vastgesteld wat onze waarden zijn. Zelfs als we dat al wel hebben vastgesteld, zijn deze vaak nog niet genoeg getest in werkelijke situaties. Het is makkelijk om hypothetisch te zeggen hoe je in een bepaalde situatie zou handelen als je deze nog nooit in het echt hebt meegemaakt.
Je zou bijvoorbeeld concurrenten kunnen tegenkomen die kwaadwillende methoden gebruiken om je neer te halen. Je zou te maken kunnen krijgen met roddel en achterklap op de werkvloer of een zakelijk aanbod kunnen krijgen wat erg verleidelijk is maar waarbij een ethisch addertje onder het gras zit.

In deze situaties reageer je vaak op grond van overweldigende emoties, zelfverdediging en overwinningsdrang. Hoe je ook handelt, als je hierbij je integriteit, zelfrespect en intuïtie in de wind slaat zal dit slechts ten nadele van jezelf zijn. De slapeloze nachten en het knagende geweten zullen je te grazen nemen, op manieren die je het minst verwacht.

2. Als jij niet opkomt voor je belangen, zal ook niemand anders dat doen.

In de eerste jaren van mijn ondernemerschap hield ik mij veel bezig met de tevredenheid van anderen. Het belangrijkste vond ik dat mijn klanten en partners een goede deal zouden krijgen en gelukkig zouden zijn. Op deze manier wilde ik een reputatie krijgen van iemand die, in mijn ogen, eerlijk en rechtvaardig is en waarmee het fijn is om samen te werken. Toch bracht het weinig van dit alles teweeg. Het resulteerde in mensen die mijn werk, producten en bedrijf van lage kwaliteit bevonden.
Hierdoor heb ik geleerd dat het gaat om het vinden van de balans tussen het geruststellen van alle partijen en het behouden van je eigen waarde.

Er zullen altijd mensen zijn die proberen een slaatje te slaan uit anderen, maar dit zijn niet de mensen waarmee je moet willen samenwerken.

De mensen met wie je samenwerkt zouden jouw kwaliteit moeten erkennen, of je nou een freelancer bent, een klein bedrijf hebt of aan een corporatie aan het bouwen bent.

De stress en de tijd die je kwijt bent aan het samenwerken met de verkeerde mensen zullen je op de lange termijn duurder komen te staan. Dus ben rechtvaardig, maar zorg ervoor dat je altijd voor jezelf opkomt.

3. Als je weet waar je mee bezig bent en hard werkt, zal je uiterlijk niet hetgeen zijn dat er het meeste toe doet.

Het valt niet te ontkennen dat uiterlijke verschijning er in elk vakgebied toe doet, al is dat in sommige vakgebieden natuurlijk meer het geval dan in andere.

Toen ik net begon met werken, was ik geobsedeerd met het dragen van mantelpakjes naar meetings. Ik had het gevoel dat deze kledingstukken op een bepaalde manier mijn bekwaamheid en intelligentie duidelijk zouden maakten. Ook behoedde ik mijzelf altijd dwangmatig voor het ontbloten van teveel decolleté.

Achteraf gezien moet ik echter constateren dat potentiele partners in de manier van kleden een onderliggende onzekerheid zagen en daarom wel eens afzagen van een samenwerking met mij.

Nu ik dertig ben, al genoeg succes en tegenslag heb meegemaakt en, belangrijker, mijn kunnen heb bewezen tegenover mezelf, draag ik geen (mantel)pakken meer. Niet dat er iets mis is met die kledingstukken als je ze graag draagt. Persoonlijk houd ik het meest van vrouwelijke jurken, die mijn vormen doen uitkomen. Niet omdat ik de drang voel om mijzelf te etaleren voor mannen (of vrouwen), maar omdat ik het fijn vind om mezelf te zijn.

Ik kleed mijzelf nu enkel voor mijzelf; mijn zakelijke reputatie, mijn intelligentie en mijn bekwaamheid spreken voor zichzelf.

Nieuwe zakencontacten zijn aanvankelijk verwonderd door mijn jurken, maar zodra ik mijn mond open doe zijn ze dit vergeten. En voor de enkeling die dat niet doet: het is zijn of haar eigen probleem dat ze zijn afgeleid en niet de intelligentie bezitten om te focussen op de zaken die ertoe doen. Kleed je als jezelf, kleed je met klasse en richt je aandacht op de zaken die belangrijk zijn – je hersenen en geest.

4. Het starten van een eigen bedrijf betekent niet altijd dat je meteen je huidige baan moet opzeggen en een apocalyptische wending aan je leven moet geven.

Over het algemeen zijn vrouwen wat dramatischer ingesteld dan mannen. We zijn Herculische doeners en vinden het moeilijk om dingen uit handen te geven. Het is dan ook niet verrassend dat veel vrouwen ervan overtuigd zijn dat het nodig is om al het andere stop te zetten om een bedrijf te kunnen beginnen. Deze manier is in de meeste gevallen zelfs niet vruchtbaar en erg onpraktisch. Erg weinig startende ondernemers zijn zo gezegend dat ze zich geen zorgen hoeven te maken over financiën. Ook ik ben verschillende bedrijven begonnen terwijl ik nog steeds in dienst was van een ander bedrijf of aan het werk was aan mijn vorige bedrijf, dat al winstgevend was en waarvan ik kon leven.

Ik ben een van de vurigste supporters van vrouwen die hun dromen najagen, maar daarom ook erg pragmatisch over de manier waarop dit het best gedaan kan worden.

Als je al een fulltime baan hebt, waarmee je in je levensonderhoud moet voorzien en het je niet kan veroorloven om deze op te geven, doe dat dan niet. Echter zal je wel wat moeten opofferen als je echt je dromen wilt waarmaken. Bijvoorbeeld je slaap (ik sliep jaren maar vier uur per nacht) om in de avonduren en weekenden aan je bedrijf te kunnen gaan bouwen. Dit betekent dat wanneer al je vrienden en vriendinnen uit eten of aan het feesten zijn jij thuis vrijwillig zal moeten zitten werken. Dit betekent dat je dezelfde kleding voor langere tijd zal moeten dragen, terwijl je vriendinnen al de volgende collectie van Gucci en Pucci in de kast hebben hangen. Dit betekent dat je je lattes, dure televisieabonnement en elk ander overbodig luxe zal moeten opgeven. Door hard werk, opofferingen en het nemen van weloverwogen risico’s zal je uiteindelijk je bedrijf groter zien groeien en zal ook de dag aanbreken dat je de baan, welke je voorzag in je levensonderhoud maar niet in de verwezenlijking van je dromen, kan opzeggen.

5. Door jaloers en bitchy te zijn tegenover andere vrouwen krijg je niets anders dan de verkeerde mannelijke aanbidders en een leven vol eenzaamheid.

Ten eerste, jaloers zijn brengt je sowieso niets goeds. Het is verspilling van energie en tijd. Wanneer je deze houding tegenover andere vrouwen aanneemt is dit enkel een tentoonstelling van de schitterende afwezigheid van jouw eigen zelfverzekerdheid. Je ziet het overal om je heen: Vrouwen op kantoor, vrouwen op de sportschool, zelfs vrouwen binnen een vriendinnengroep die kattige en venijnige opmerkingen naar elkaar maken (“laat mij maar betalen, ik weet dat je krap zit”, “die jurk staat jou zoo goed, zou mij nooit staan met mijn petite vorm”, “hoe heette die loser ook al weer, waar jij een tijd mee was?”). Deze vrouwen denken dat ze slim zijn door jou neer te halen, maar iedereen die een beetje intelligent is kan zien dat ze zichzelf beter willen laten voelen over hun eigen leven. Maak je geen zorgen, je bent niet de enige waar ze dit tegen zegt. Er is dan ook een goede reden aan te dragen voor het feit dat jaloerse en bitchy vrouwen alleen zijn, slechts neppe vriendschappen hebben of begeerd worden door niet begeerbare mannen.

Ondanks alle triomfen van vrouwen in de zakenwereld van de afgelopen decennia, hebben we nog een weg te gaan.
Het is ook echt ontzettend lastig om als vrouw het bouwen van een succesvolle onderneming te combineren met het gezinsleven. Alle hulp die jij nodig hebt hebben andere vrouwen ook nodig. Hoe aardig en oprecht je zou willen dat andere vrouwen tegen jou zijn, zo aardig en oprecht moet jij ook zijn tegen hun. Het leven is een stuk leuker en makkelijker met een grote groep vriendinnen om je heen, want hoe een fantastische man je ook in je leven mag hebben, sommige zaken begrijpt alleen een vriendin – en in het bijzonder een medeonderneemster.”

Origineel: http://www.thenextwomen.com/2013/05/15/5-things-every-female-entrepreneur-should-know-30

Wie ben je, wat is je business? Freekje Bots (38), ik ben gezondheidsmanagementadviseur en eigenaar van Bots BodyWorks. We bestaan 5 jaar. We begeleiden bedrijven bij het opzetten van een gezondheidsmanagementbeleid en de interventies die daarbij horen.

Hoe sta je er nu – zakelijk – voor? Het team van BBW (Bots BodyWorks) bestaat uit een groep masseurs (15), een beweginingswetenschapper/ergononome, fysiotherapeut/ergonoom, bedrijfsartsen, arbeidsdeskundige, arbeidshygienist, mindfulnesstrainer, verzuimcoordinator, body awarenesstrainer, leefstijldeskundige. Het aanbod is dynamisch dus voor nieuwe opdrachten zoals de gezondheidsweken worden soms hardlooptrainers of andere deskundigen aangetrokken. Deze mensen zijn niet fulltime maar werken op freelancebasis.

Iets over de cijfers? Onze omzet is 6- cijferig met een gezonde winstmarge. We hebben een aantal vaste opdrachtgevers, naast ad-hoc opdrachtgevers.

Hoe het allemaal begon? Vijf jaar geleden was ik na twee studies (Maatschappelijk Werk en Cultuur, Organisatie en Management ) wel uitgeleerd en ook bij mijn bijbaan als officemanager en pz adviseur miste ik uitdaging. Ik heb in mijn leven altijd veel gesport en gedanst en dit fysieke altijd gecombineerd met een grenzeloze interesse in alles wat met de wisselwerking tussen lichaam en geest te maken heeft. Op mijn toenmalige werk maakte ik kennis met stoelmassage. Ik was onder de indruk van het effect wat deze stoelmassage op mij had: zeer rustgevend. En ik kon na de slaperigheid van me te hebben afgeschut weer met hernieuwde energie aan het werk. Dit bracht mij op een idee, en dat heb ik uitgewerkt.

Wat was de eerste stap op weg naar succes?

Het bedrijf wat destijds stoelmassage organiseerde bood allerlei diensten aan op het gebied van gezondheid en preventie.  Ik dacht: “dit kan ik ook maar dan beter”. Een betere werkgever voor mijn werknemers zijn en daardoor ook betere werknemers aantrekken die het beste uit zichzelf willen halen.

Daarna was het een heel gaaf moment om mijn eerste klanten binnen te halen en te merken dat zij ontzettend blij waren met de stoelmassages die we gaven. Later kwamen hier steeds meer diensten bij die onder de noemer gezondheidsmanagement vielen. Ik stopte zelf met masseren en ging Bots BodyWorks verder uitbouwen met diensten die ervoor zorgen dat werknemers lekker in hun vel komen zitten.

Toen je begon: had je startkapitaal nodig? Startkapitaal heb ik niet nodig gehad . Destijds is mijn website en huisstijl ontworpen en gebouwd door het bedrijf waar ik wegging. Deze huisstijl is nog steeds passend. Mijn website heb ik nu net na 5 jaar weer vernieuwd.

Als je één advies zou mogen geven aan een startende ondernemer, welk zou dat zijn? Durven en doen. Niet te lang nadenken van te voren.

Ik wist voordat ik startte dat ik niet alleen stoelmassages wilden gaan aanbieden maar een breder dienstenpakket wilde neerzetten. Dus bedacht ik de enigszins saaie overkoepelende term: gezondheidsmanagement. Hierdoor creëerde ik voor mezelf potentie tot groeien.

Heb je een vallen en weer opstaan-moment gekend? Eigenlijk ervaar ik mijn bedrijf als 1 stijgende lijn. Wat ik echt heb moet leren als zelfstandig ondernemer is dat je met onzekerheid om moet leren gaan en erop moet leren vertrouwen dat er altijd weer werk naar je toe komt. Vaak uit onverwachtse hoek. Mijn omzet groeit nog flink ieder jaar.

Wat zou je achteraf gesproken anders doen, nu je 5 jaar bezig bent? Ik zou meer vertrouwen op het feit dat er altijd weer nieuwe dingen op je pad komen. Ook merk ik dat de groei naar nieuwe diensten zich natuurlijkerwijs ontwikkelt.

Wat zijn jouw lessons learned? Als voorheen een werknemer zich ziek meldde of als er een opdracht op korte termijn binnenkwam was ik bang geen vervanging te vinden of de klant te moeten teleurstellen. Uiteindelijk blijkt dat ik het altijd weer op tijd geregeld krijg.

Zet jij social media in?Ja, linkedin, twitter en facebook. Twitter en linkedin zijn voor mij meer informatiebronnen dan potentiële opdrachtgevers.

Ik richt mij op mkb en (middel)grote bedrijven, die zoeken voor diensten niet echt op social media. Er komen vooral opdrachten via google of via mijn eigen netwerk binnen.

Hoe heb je jouw merk gebouwd? Mijn website is mijn visitekaartje, dus daar besteed ik veel aandacht aan en zorg dat ik goed vindbaar ben op Google. Verder onderhoud ik mijn bestaande klantenkring goed en zorg ik dat ik in gesprek blijf. Ik luister naar de klant en pik op waaraan op het gebied van preventie en gezondheidsmanagement behoefte is. Zo zijn veel bedrijven ontevreden over de bedrijfsarts via de grote arbodiensten. Ik speel hier op in door dit zelf voor bedrijven te gaan regelen.

Hoe ga je om met deze economische crisis? Ik heb tot nu toe geen last van de crisis en ben alleen maar doorgegroeid. Er zijn minder evenementen maar meer vaste klanten en die vaste klanten blijf ik bedienen met nieuwe relevante diensten. Ook merk ik dat opdrachtgevers steeds vaker via via bij mij terecht komen.

Ik blijf relatief veel investeren in mijn vindbaarheid op Google.

Waaraan moet een merk volgens jou in deze tijd voldoen? Curatesse, met passie over je bedrijf kunnen vertellen, kwaliteit leveren en liefst nog wat extra doen.’ Practice what you preach’: wij dragen uit dat je goed voor jezelf moet zorgen door gezond te leven. Dat doen wijzelf ook. Wij hebben bijvoorbeeld geen mensen die roken die voor ons werken. Ook sporten de meeste mensen veel en eten gezond.

Hoe kies je jouw zakenpartners? Op basis van intuïtie en werkervaring.  Ik heb met alle professionals een gesprek en de masseurs moeten mij masseren. Dat is natuurlijk geen straf en de beste manier om te ‘voelen’ of ze goed zijn. Met de professionals (bewegingswetenschappers, fysiotherapeuten, bedrijfsartsen etc) ga ik uitgebreid in gesprek. Daarna evalueer ik met de klant of het bevallen is en stuur ik bij waar nodig.

En wie zijn je adviseurs? Mijn man heeft commercieel en contractueel veel ervaring. Vooral de eerste paar jaar heeft hij vaak offerts doorgelezen en van commentaar voorzien. Ook spraken we de gesprekken met klanten van te voren door. Inmiddels doe ik dit grotendeels alleen. Verder lees ik veel kranten en online media en volg ik discussies op platforms zoals linkedin en twitter.

Wat zijn je doelen voor de komende drie jaar? Je groeistrategie? Het onderhouden en verder uitbreiden van het dienstenpakket  van Bots BodyWorks en daarnaast de relatie met mijn klanten intensiveren.

Luisteren naar de wensen van de klant, verder veel lezen en inspelen op thema’s als duurzaamheid en vergrijzing. Bedrijven zitten nu in financieel zwaar weer maar een aantal bedrijven beseffen ook dat straks de arbeidsmarkt weer krapper wordt en de werknemerspopulatie vergrijsd.

Mijn aanbod pas ik constant aan op de vraag en is dan ook dynamisch. Doordat ik een groot netwerk heb bedenk ik samen met de opdrachtgever welk aanbod passend is. Ik werk dus vraaggestuurd. Dit kan ik ook doen omdat ik alleen maar met (vaste) freelancers werk.

Ook wil ik verder groeien in mijn adviseursrol.

Drijfnat arriveerde ik gister op de sportschool; een paraplu was geen overbodige luxe geweest tijdens mijn korte fietstocht. De plu die ik in mijn gang heb staan, valt van ellende uit elkaar door de harde rukwinden die hij niet kon weerstaan. Hoog tijd om te investeren in een degelijke plu, neem ik mijzelf voor.

Blij toe dat er sinds viereneenhalf jaar een ware innovatie op het gebied van paraplu’s op de markt is. Daar waar het traditionele ontwerp maar liefst 3000 jaar dienst heeft gedaan – en nog doet – waren er ineens drie enthousiaste studenten die besloten dat het anders moest. Dit resulteerde in een gezamenlijk afstudeerproject en een wereldwijd, daverend succes. Ik sprak Philip Hess (31), medeoprichter van senz°, die samen met Gerwin Hoogendoorn (CEO) en Gerard Kool (CFO) de stormparaplu naar ongekende hoogte bracht.

Van de schoolbanken naar de praktijk
Hoe doe je dat als vers-van-de-pers afgestudeerde in een wereld met ervaren ondernemers? vraag ik mij af. “We beseften al heel snel dat we eigenlijk weinig wisten,” antwoordt Philip. “En dat leidde tot aardig wat onzekerheid. Hoe pak je iets aan? En moet ik zelf een pak aantrekken om serieus over te komen? Het was een zoektocht, maar de uitkomst was simpel: je moet jezelf zijn en geen toneelstuk opvoeren. Ik draag daarom geen pak en bij mijn zakelijke relaties maak ik gewoon dezelfde beroerde grappen als bij mijn vrienden”. De onzekerheid verdween door deze ‘echtheid’ als sneeuw voor de zon. Investeerders en adviseurs namen de drie mannen zonder aarzeling serieus en maakten de heren deel van hun kennis en ervaring.

Outsmarten, niet outspenden
In amper negen maanden had senz° commerciële dekking in het grootste gedeelte van Europa, de VS en Japan. De marketingstrategie? Slim zijn! Philip: “We hadden geen marketingbudget. Alles deden we op basis van free publicity. We beseften dus dat we onze concurrenten niet moesten outspenden, maar outsmarten. Daarbij hadden we het voordeel dat ons product een heel praktisch probleem oplost; bij iedereen gaat er wel eens een plu kapot, dat zorgde voor de ‘O ja!’ reactie.”
De gunfactor was van meet af aan hoog. Een van de eerste campagnes die senz° wilde opzetten om hun product in de markt te zetten, was het maken van een filmpje waarin een paar parachutespringers tijdens hun sprong de stormparaplu boven hun hoofd zouden houden. “Die gasten vonden dat idee geweldig! We hoefden alleen de kosten voor de sprong te betalen (totaal 250 euro) en zij zouden het filmpje maken. In Amerika kwam het PR-bureau van onze Amerikaanse fabrikant met hetzelfde idee. $ 25.000 zou het kosten. Dan lach je je rot.”

Grenzen
Dat zo’n gigantisch succes op den duur zijn tol eiste, kan Hess beamen. “Als er iets is wat ik heb geleerd, is dat ook IK grenzen heb”, geeft hij schoorvoetend toe. “Ik dacht altijd dat ik veel kon hebben, omdat ik jong ben en altijd op hoog niveau heb gesport. Een burn-out is toch voor oudere mensen die niet in shape zijn?” Coaching en haptonomie veranderden zijn kijk op zichzelf; door zich op het randje van een burn-out te begeven, heeft hij geleerd zijn eigen grenzen beter te bewaken door de signalen van zijn lichaam op tijd te herkennen. Symptoombestrijding door minder in weekenden te werken, was niet de oplossing. Helemaal naar de kern, kijken waarom hij zoveel uren in zijn werk stopte. Dat bracht de ware verandering teweeg in zichzelf én in de organisatie door simpelweg meer en vooral ook kwalitatief beter personeel aan te nemen.

Het cement is gestort
De basis is inmiddels gelegd, de drie mannen zijn student-af en de juiste mensen zitten op de juiste plaats. Hoe nu verder? “Senz heeft veel mogelijkheden om een wereldwijd merk te worden. Dit willen we onder andere realiseren door ons assortiment uit te breiden, maar ook door geheel nieuwe producten te lanceren. We zijn een bedrijf met weerbescherming als core business. Dat betekent dat we ook de parasol als potentieel erkennen. Daarnaast richten we ons op geografische expansie. Maar onze echte droom? Dat kleine kinderen over tien jaar onze paraplu tekenen!”.
Kindertekeningen; de ultieme erkenning voor een ondernemer.