Wie ben je, wat is je elevator pitch?
Afke van der Horst (35); eigenaar van Zakelijk Schrijven, een trainingsbureau voor zakelijke schrijftrainingen. We leveren maatwerktrainingen, zowel individueel als in groepsverband en variërend van een basiscursus spelling tot een uitgebreid traject voor het schrijven van populairwetenschappelijke artikelen. Centraal in alle trainingen staan de eigen teksten van de cursisten. Theorie wordt gekoppeld aan eigen werk, omdat dat verreweg de meest effectieve manier van leren blijkt te zijn (en ook de leukste!).
Recentelijk verscheen van mij Hand(ig) boek zakelijk schrijven.

Hoe het allemaal begon
Ik ben vijf jaar geleden begonnen met Zakelijk Schrijven. Ik werkte toen zelf als tekstschrijver/schrijftrainer. Op zich met veel plezier, maar tijdens mijn zwangerschapsverlof lag al het werk stil en moest ik nee verkopen. Zonde. Dat bracht me op het idee om het meteen maar grootser aan te pakken: niet meer alles zelf doen, maar bemiddelen tussen opdrachtgevers en schrijftrainers/tekstschrijvers.
In de loop der tijd heb ik dat concept nog wel aangepast. Zo is de hele tak tekstschrijven uit het concept verdwenen en werd Zakelijk Schrijven echt een trainingsinstituut.

Waarom ben jij succesvol?
Het is lastig om te zeggen waarom iets werkt, vaak is het makkelijker beoordelen waarom iets níet werkt. Wat in ieder geval belangrijk is: ik heb de lat steeds heel hoog gelegd. Ik wil een trainer eerst leren kennen en zien trainen voordat ik hem of haar naar een klant stuur. Juist omdat het om maatwerktrajecten gaat, is het belangrijk dat iemand genoeg in huis heeft. Een standaard riedeltje afdraaien is geen optie.

Heb jij een advies voor een startende ondernemer?
Ken je cijfers. Die zijn essentieel om te kunnen (bij)sturen! Ook als het in het begin om relatief kleine bedragen gaat. De cijfers vertellen heel duidelijk wat wel en niet werkt. Voor mij was dat een reden om te stoppen met het tekstschrijfgedeelte. Goed servicegericht bemiddelen kostte ongeveer even veel tijd als het aan geld opleverde.

Heb je een vallen en weer opstaan – moment gekend?
Ik zou bijna zeggen: welke ondernemer niet? Mijn vallen-en-opstaan-moment is waarschijnlijk een klassieker: iemand in dienst aangenomen en dan ontdekken dat het niet werkt. Gelukkig was het een halfjaarcontract, maar het is toch een hoop geld…

Wat zou je achteraf gesproken anders doen?
Ik leer steeds beter mijn eigen koers varen. In het begin had ik meer de neiging om me te laten leiden door wat de klant wilde. Het hele personeelsblad in het Engels laten vertalen, een training technische rapportages… Niet mijn vakgebied en dan was ik onredelijk veel tijd kwijt met een zoektocht naar een freelancer die dit goed zou kunnen doen.
Tegenwoordig kan ik beter aangeven wat we wel en niet kunnen. Blijkt dat klanten dat juist waarderen en die eerlijkheid positief beoordelen.

Wat is jouw lesson learned?
Mooiste wat ik heb geleerd is dat je je helemaal niet in allerlei bochten hoeft te wringen om je product te verkopen. Oprecht enthousiasme en geloof in het eigen product verkopen gewoon veel beter dan welke verkooptruc uit welk duur marketingboek dan ook.
En nog een in de serie van vallen en opstaan: na verloop van tijd ontwikkel je een neus voor wanbetalers. Het is een bepaald type, dat voor een dubbeltje op de eerste rij wil. Tegenwoordig gaat de factuur mee met de bevestiging van de training, met het verzoek de factuur voorafgaand aan de training te betalen.

Zet jij social media in en hoe dan?
Op dit moment nauwelijks, maar ik heb dat in het begin veelvuldig gedaan. Er was een Zakelijk Schrijven-blog, dat werd goed gelezen en er kwamen bovendien mooie reacties op. Daarnaast een Twitter-account en natuurlijk interactie tussen die twee. Een mooie manier om kennis te tonen en te delen. Maar om dat goed te doen kost veel tijd en inspiratie. En vooral het eerste ontbrak op een gegeven moment, toen het trainingsbureau echt goed begon te lopen. Ik heb besloten het even zo te laten; aanwezigheid op social media moet je goed doen of niet en een halfdood profiel is natuurlijk slechte reclame. Je zet ook geen halfdode plant neer in de ruimte waar je je klanten ontvangt, toch?

Hoe heb je jouw merk gebouwd?
Een merk bouwen is naar mijn idee een combinatie van vorm en inhoud. De inhoud moet goed zijn, daar rekenen je klanten je uiteindelijk op af. Dat betekent gelukkig ook dat positieve reacties van klanten veel doen voor je merk. Ik ben dus heel blij met de goede reviews die onze trainingen krijgen op sites als eduhub.nl.
De vorm is ook belangrijk, daar moet je niet op besparen. Ik heb geïnvesteerd in logo, huisstijl, website, enzovoort om te zorgen dat Zakelijk Schrijven ook visueel herkenbaar is.
Uiteindelijk zijn het ten slotte de mensen die het merk uitdragen.
Alle trainers met wie ik werk zijn erg betrokken en hebben echt hart voor Zakelijk Schrijven. Dat hoor ik terug van klanten.

Waaraan moet een merk volgens jou in deze tijd voldoen om te overleven?
Ik denk dat inhoud steeds belangrijker wordt. Mensen zijn kritischer geworden en er zijn steeds meer en betere manieren om producten te vergelijken. Ik ben ervan overtuigd dat kwaliteit uiteindelijk altijd komt bovendrijven. Die kwaliteit mag best een prijs hebben.

Wat is jouw verdienmodel en ben je daarover tevreden?
Mijn verdienmodel is heel overzichtelijk: klanten betalen een vaste prijs voor hun training. Die prijzen staan ook gewoon op de website, ik geloof in helder communiceren over je tarieven. Trainers krijgen betaald per dagdeel. De marge die overblijft gaat naar Zakelijk Schrijven en daarvan betaal ik behalve de trainingslocatie, het kantoor en alle bijkomende kosten natuurlijk mijn eigen salaris.

Ben je begonnen met startkapitaal?
Nee, ik ben zonder startkapitaal begonnen. Dat lukte dankzij de Ondernemersprijs Amsterdam Transvaal: ik won met Zakelijk Schrijven de hoofdprijs en kreeg een jaar lang gratis gebruik van kantoor annex trainingsruimte. Inmiddels huur ik die ruimte, maar dat eerste gratis jaar heeft me echt op weg geholpen.

Wat zijn je doelen voor de komende drie jaar?
De komende drie jaar wil ik verder werken aan de bekendheid van Zakelijk Schrijven: hét trainingsbureau worden voor zakelijke schrijftrainingen. Onder meer door expertise op te bouwen en te delen. Daarom ook heb ik onlangs samen met een van mijn trainers (Jeanine Reuver) het Hand(ig) boek zakelijk schrijven gepubliceerd.

Iedereen tevreden

De arbeidsmarkt aantrekkelijker maken, dat is volgens Roos Wouters wat moet gebeuren om knellende rolpatronen te doorbreken. Het Nieuwe Werken dus. En laten we vooral ophouden met anderen te veroordelen om de keuzes die zij maken in het leven, zegt Wouters. “De stellingen betrekken en de ander uitmaken voor ‘verwend prinsesje’ draagt niet bij aan een oplossing.”

Wouters schreef er een boek over. ‘Carrièrebitches en papadagen, hoogste tijd voor het nieuwe werken.’ “We willen niet onderdoen voor zowel onze oma als onze opa: opa werkte in de jaren ‘50 keihard om de naoorlogse economie op gang te helpen. Oma was verantwoordelijk voor een huishouden waar meestal meerdere kinderen rondliepen. Anno 2011 willen we het allebei: zowel thuis alles op rolletjes laten lopen en ons beiden uit de naad werken om carrière te maken.” Wouters stelt de zaken graag klip en klaar. Haar analyse is duidelijk: vroeger bestond er een strikte scheiding tussen degene die thuis werkte en degene die buitenshuis het geld verdiende. Nu is die scheiding nog zelden zo strikt, maar de inrichting van het werk is daarin niet meegegroeid en normen gelden onverminderd. “Mannen worden nog steeds aangesproken op hun financiële verantwoordelijkheid en vrouwen op de zorgtaken.” Door de arbeidsmarkt anders in te richten, kunnen de bezwaren van vrouwen om te gaan werken worden weggenomen en de bezwaren van mannen die graag willen zorgen eveneens. Flexibilisering is het toverwoord. Vooral aan de randen van de dag, zou die flexibilisering er wat Wouters betreft moeten komen. Daarover zo meer. Eerst wat over Roos Wouters zelf. Want de oorsprong van haar visie op werk en maatschappij, is zoals meestal een puur persoonlijke.

Ambitieus

Al jong kreeg ze kinderen. In het laatste jaar van haar studie de eerste en na 3,5 jaar nog een.
Ambitieus was ze als vanzelf na het afronden van haar studie Politicologie. Maar de kinderen fulltime naar een kinderdagverblijf brengen, was geen optie. Wat bleek was dat er ook voor afgestudeerden een duidelijk verwachtingspatroon of norm heerste: “Dat je net afgestudeerd fulltime aan de slag gaat, lijkt vanzelfsprekend. Ik bleef daarom lang in mijn laatste studentenbaantje hangen, want dat was wel met parttime werken te combineren.” Nadat kind twee zich aandiende, bleek een promotie in het verschiet; na haar bevallingsverlof in 2005 kon ze bij Felix Rottenberg aan de slag. Een gouden kans, waarbij parttime werken echter niet langer een optie was. Sterker nog: ze werkte zeven dagen per week, met een baby en een kind van bijna vier ernaast. “Na een jaar was ik zo overspannen dat de Arboarts mij verplichtte om te gaan ont-moeten in de zandbak. Letterlijk niks doen dus. Saillant detail bij dit alles was dat ik na de bevalling mijn stem was kwijtgeraakt. Die was wel weer teruggekomen, maar het zette me enorm aan het denken. Dat ik mijn stem terugkreeg, was voor mij een teken dat ik hem moest gebruiken. Daarbij kwam dat ik mijn probleem: het combineren van mijn ambities als moeder en werknemer niet langer als een privéprobleem zag. Het is een collectief probleem van al die vaders en moeders die zorg en werk moeten zien te combineren.”

Harnas

Een collectief probleem waarvoor de oplossing bestaat in het ter discussie stellen van de normen die samengaan met ‘zorg’ en ‘werk’. Zoals het harnas uit de jaren ‘50 aan de kapstok te hangen. Hoe? Het Nieuwe Werken (HNW). Een begrip dat vaak van stal wordt gehaald om de flexibilisering van de arbeidsmarkt te beschrijven. Een flexibilisering die vooral aan de randen van de dag voor de nodige ontspanning van werk en zorg zou kunnen zorgen, maar ook goed zou kunnen zijn tegen files en het milieu. Iets anders is dat we wat Wouters betreft nodig moeten stoppen met mannen als ‘watjes’ af te serveren en vrouwen als ‘verwende prinsesjes’ als zij buiten de rigide kaders van carrière-minnende echtelieden verkiezen te lopen. “Zolang mannen als Wouter Bos de hoon over zich heen krijgen als zij niet langer een 80-urige werkweek verkiezen omdat ze hun kinderen willen zien opgroeien, hebben we nog een weg te gaan.” Voor Carrièrebitches en Papadagen wilde zij Bos interviewen. Bos gaf echter aan zich niet op de borst te willen kloppen vanwege al die jaren dat hij juist geen thuis had gegeven. Nobel maar ook jammer, vindt Wouters. Want de keuze die Bos maakte door bij KPMG wel een papadag in te lassen maakt hem hoe dan ook tot rolmodel. “Mannen willen wel zorgen, maar ze willen daardoor niet een stap in hun carrière missen. En dat is nog steeds de norm: als je carrière wilt maken, dan werk je minimaal vijf dagen per week.”

Grenzen bewaken

Het is dan ook zeker geen specifiek vrouwenprobleem: het combineren van zorg en werk. “Het gaat niet alleen om flexibele werktijden, het gaat ook om de inhoud van je werk op jouw manier vorm geven. Een zekere mate van autonomie heeft iedereen nodig. De efficiencyslagen in de zorg bijvoorbeeld, het terugrekenen van taken in minuten zelfs seconden, zijn uiteindelijk heel inefficiënt.
Want zorgverleners zijn geen arbeiders in de fabrieken van Ford in de jaren ‘50, toen verregaande automatisering een forse efficiencyslag in de auto-industrie betekende. “Mensen zijn geen machines. Je moet de mogelijkheid hebben om je eigen persoonlijkheid mee te brengen in je werk. Dan geeft werken energie, in plaats van dat het je energie kost.” Naast een gewillige werkgever/leidinggevende kan nog veel meer gebruik worden gemaakt van ICT-mogelijkheden. In de zorg bijvoorbeeld. Daarom is het ook zo’n aantrekkelijk voorbeeld voor Wouters. “Met soms simpele oplossingen die de bureaucratische rompslomp verminderen is veel tijd te winnen. Zodat mensen weer kunnen doen waarvoor ze voor de gezondheidszorg kozen: zorgen voor mensen.” HNW levert uiteindelijk autonomere medewerkers op die tevredener zijn, flexibeler en loyaler. De winst is dus geenszins voorbehouden aan de medewerker, er is sprake van win-win omdat ook de werkgever er garen bij spint. “Als je aan zo’n medewerker vraagt om in tijden van grote drukte een extra tandje bij te zetten, dan is dat geen probleem.” De visie op werk is niet nieuw, erkent Wouters. Bill Gates riep jaren geleden ook al hoe digitale middelen een new way of work zouden creëren. Microsoft is dan ook een uiterst succesvol voorbeeld van HNW. Juist de Nederlandse vestiging. Door het ontbreken van een thuiswerkpolicy en de mogelijkheid je werk zo in te richten als je wilt, krijgt Microsoft het voor elkaar om een hogere productiviteit te realiseren en het kortdurende ziekteverzuim te verlagen.
Helaas is wel het langdurige ziekteverzuim gestegen: “Niet iedereen is in staat om zijn grenzen te bewaken en soms gaan mensen er te hard door werken. Microsoft zet zich dan ook in om ervoor te zorgen dat de medewerkers hun grenzen goed bewaken.”

Cultuur

Om bedrijven te stimuleren HNW over te nemen, heeft Wouters een stichting opgericht: hetnieuwewerkenwerkt.nl. Het moet bedrijven stimuleren om de mens centraal te zetten, kennisdelen te stimuleren en onafhankelijk van tijd en plaats te werken. Door certificaten uit te delen aan bedrijven die het predicaat HNW verdienen, wil de stichting dergelijke bedrijven een concurrentievoordeel bieden. “Het gaat om de middelen en mogelijkheden die een bedrijf biedt om HNW mogelijk te maken. Maar natuurlijk ook om de cultuur.” Geld verdienen doet Wouters er niet mee. Dat komt binnen door de lezingen en workshops die bedrijven bij haar afnemen. En door het boek natuurlijk, dat veel mensen gaan kopen.

The Next Women NL mag een exemplaar van ‘Carrièrebitches en Papadagen’ verloten. Stuur een mail naar ellen@thenextwomen.nl.

Waar sta ik voor en waar ga ik voor?

Geweldige twee vragen. De basis van je leven. Als je daar niet de juiste antwoorden op weet, komt vanzelf de vraag met een vaak cynische ondertoon: “Waar ben ik in godsnaam mee bezig?” De vraag is eenvoudig en snel gesteld. Het antwoord duurt meestal wat langer. Het is eigenlijk dé meest essentiële vraag die in bijna al mijn individuele en groepscoachingsactiviteiten constant terugkomt. Ik geef je graag een aantal concrete handvatten om mee aan de slag te gaan.

Hoe bepaal ik wat ik wil?

De ‘hoe’ vraag wordt erg snel gesteld. Een veel betere vraag is eerst: “Waarom doe ik wat ik doe?” Als je geen bewuste diepere drijfveer hebt, geen uitgesproken ‘purpose’, dan is de kans groot dat je enorm veel tijd, moeite, geld en energie stopt in iets dat je eigenlijk niet écht wilt. Dan komen velen ergens bovenaan de trap aan om uit te vinden dat hun trap mogelijk tegen de verkeerde muur stond. Enorm vervelende ontdekking in menige carrière en relatie.

Maak jouw OK lijst

In mijn boek ‘Haal het beste uit jezelf‘ staat een favoriete oefening die je speels brengt naar groot bewustzijn waar je je het best bij voelt en vanzelf daarbij de vraag oproept waarom je je daar dan goed bij voelt. Concreet: besteed drie weken lang drie minuten per dag om op te schrijven waar jij je goed bij voelt door wat je doet, hebt en bent. Je bouwt dan in die drie weken een lijst van vele tientallen uit jouw leven gegrepen voorvallen/acties op waaruit je er dan tien kunt uitkiezen die vanaf dan jouw ‘menukaartje’ zijn om je goed te voelen als je dat wilt. Je zult vijf categorieën ontdekken, namelijk:

1. Wat goed is voor je gezondheid of eigenlijk niet
2. Wat je alleen kunt doen of anderen voor nodig hebt
3. Wat geld kost of eigenlijk niets
4. Wat veel tijd in beslag neemt of bijna niets
5. Wat veel energie kost of energie oplevert

Geloof vooral geen woord van wat ik je hier suggereer. Ga er wel voor JOU mee aan de slag en zie wat er gebeurt. De kans is zeer groot dat je er twee grote voordelen uit haalt:

1. Je kunt je op ieder moment en in iedere situatie direct heel goed voelen zodra je daar voor kiest!
2. Je komt veel makkelijker bij je diepere ‘waarom’ je doet wat je doet, en hoe je de dingen ook anders zou kunnen doen.

Hoe zou dat zijn als je met een uurtje investering (drie weken drie minuutjes per dag!) zo een grote ‘return on investment/involvement’ kunt krijgen?

Waarom niet nu?

Het leven is veel te kort om dingen te doen waarbij je je niet goed voelt. Waarom besteden velen meer tijd en geld aan het uitzoeken van een blouse of weekendje dan aan hun echte zelf? Doe bovenstaand ‘OK-lijstje’ gewoon nu, je bent het dubbel en dwars waard.

Ik doe een anderhalf uurtje durende missie en visie oefening tijdens Focus in één dag. Het is één van die impactvolle ervaringsprotocollen die ik niet in geschreven taal uit kan leggen. NU is hét moment om voor jezelf scherp te krijgen waar je voor staat en gaat. Wat je aandacht geeft groeit.

Doe ik eigenlijk waar mijn passie ligt?

Heel goede vraag. Ik bied je graag een geschenk aan om er achter te komen hoe je scoort op 25 belangrijke indicatoren of je met passie leeft en doet wat je doet ‘met hart en ziel’.
Ga naar www.mindpower.nl/25succesvragen en ontvang tevens mijn e-boek over de 14 cultuurdragers en een PowerPoint over de vijf pilaren voor Wereld Klasse-succes.

Hoe doe ik nou wat ik wil doen?

Er zijn geen geheime formules. Het is een kwestie van Gewoon² Doen²! En waarom de twee kwadraattekens? Ik suggereer je dit op twee manieren te interpreteren:

1. Nu gewoon actie te nemen met om te beginnen het ‘OK lijstje’ te maken de komende drie weken en je geschenk uit te pakken.
2. Nu tevens op deze manier te worden wie je altijd al geweest bent, door gewoon jezelf te zijn. Klinkt gemakkelijk, voor velen een (onnoodzakelijke en veel te) lange weg.

Je eerst te focussen of wie je écht wilt zijn, dus jouw diepere ‘waarom’ is de startpositie. Het ‘hoe‘ komt daarna.
Nogmaals, geloof geen woord van wat ik hier schreef, en ga er voor jezelf wel met vol commitment mee aan de slag en kijk wat er dan gebeurt. Ik hoor graag van je en hopelijk zien we elkaar snel, bijvoorbeeld op 16 juni***.

Robert Benninga
benninga@mindpower.nl
@robertbenninga

*** Via dit blog krijg je trouwens een speciale korting van € 200,00 op Focus in één dag op donderdag 16 juni. Je betaalt dan slechts € 495,00 (excl. BTW) in plaats van € 695,00. Vul dan bij relatiecode ‘NextWomen’ in en alles gaat verder vanzelf.

Wie ben je en wat is je elevator pitch?
Ik ben Alice van der Valk, 35 jaar en woon in Lemmer. Ik run online marketingbureau ClickQ met vestigingen in Groningen, Heerenveen en Amsterdam. Dit bureau heb ik drie jaar geleden samen met collega Nienke opgericht. Ik werkte hiervoor onder meer bij HEMA op het hoofdkantoor afdeling communicatie als projectmanager. Het ClickQ team adviseert en organiseert online marketingprojecten voor een diversiteit aan klanten (o.a. Batavus, Adecco, Hooghoudt, De Friesland Zorgverzekeraar). ClickQ behoort tot de Crossmedia Communicatiegroep. Onder deze groep vallen vier bureaus: Noordwest12 Merkstrategie & Ontwerp, V12 websitebouw en LeadQ leads tracken en tracen.

Hoe het allemaal begon
Ik werkte bij NW12 als strategisch adviseur communicatie. Mijn collega Nienke werkte als accountmanager bij NW12. Vanuit NW12 en andere organisaties ontstonden vragen als: hoe kan ik op het woord racefiets zo hoog mogelijk in de zoekresultaten van Google komen? Hoe kan ik met e-mailings periodiek professioneel contact onderhouden met mijn klanten? Hoe kan ik meer verkoop in mijn webshop realiseren? Vanuit deze vragen en de groei van de markt in online communicatie ontstond het idee een bedrijf op te richten. Dat is begonnen in de zomer van 2007.

Wat was de eerste stap op weg naar succes?
De eerste stap op weg naar succes is kwaliteit leveren, je werk goed doen, waardoor klanten blij met je zijn, bij je blijven en vervolgens ambassadeur van je worden. Om kwaliteit te kunnen leveren moet je met professionele mensen werken. Wij hebben een goed, leuk en enthousiast team weten neer te zetten.
Bij adviesbureaus gaat het tenslotte naast kennis en ervaring ook om ‘de vent achter de tent’.

Welk advies geef jij een startende ondernemer?
Zoek een goede sparringpartner aan wie je jezelf kunt toetsen; doe ik wat ik met mezelf heb afgesproken, zit ik nog op de juiste koers? Als ondernemer ben je geneigd om met de waan van alledag en drukte mee te gaan. Een ‘geweten’ kan in die sneltrein zeer waardevol zijn.

Heb je een vallen en weer opstaan – moment gekend?
Absoluut! Gelukkig nog niet teveel (even afkloppen), maar we zitten nu middenin het ‘opstaan’ moment. Afgelopen half jaar hebben we in een groeistuip gezeten.
Meer vraag in de markt heeft ervoor gezorgd dat we ons team hebben verdubbeld en tegelijkertijd viel er een aantal collega’s uit. Dat heeft ertoe geleid dat we een nieuwe organisatiestructuur moesten neerzetten met een hoop nieuwe mensen. We koersen dankzij de inzet van het gehele team weer de juiste kant op.

Wat zijn jouw lessons learned?
Niet alles willen. Als ondernemer wil je je met alle facetten bemoeien van financiën, HR, marketing, New Business, bestaande klanten, interne structuur, etc. Dat is onmogelijk in onze situatie met 13 fte in dienst. Ik heb moeten leren delegeren en zelfs nu nog betrap ik mijzelf erop dat ik alle ballen in de lucht probeer te houden, terwijl ik moet focussen op visie en koers van het bedrijf, klanten en bedrijfsresultaat.
Dan: vaker stilstaan en niet alleen maar hollen. Ben ik nog steeds op de juiste koers; dit werkt nog plezieriger wanneer je hierin een sparringpartner hebt.
Door vaker stil te staan kan je ook op tijd ingrijpen. In de groei van mijn onderneming had ik achteraf mijzelf eerder moeten afvragen: ‘wat doet de markt’ en ‘wat doen wij zodra de groei doorzet?’ Het is belangrijk om de helikopterview te houden. Belangrijk is om als ondernemer ook op tijd rust en ontspanning te zoeken. Doorrennen is niet altijd de meest efficiënte en plezierige manier van werken. Juist door rust en ontspanning kom je sneller weer tot nieuwe ideeën en inzichten en ben je productiever. Ook uit respect voor je lichaam, dat nog langer mee moet dan vandaag.
Een positieve les is de waarde van je team. Wij hebben een goed, leuk en betrokken team. Een bedrijf opbouwen kan en doe je niet alleen, maar met alle collega’s samen. Hierin hebben wij het met elkaar getroffen.
Een andere positieve les: ‘Ondernemen is leuk!’ Had ik niet gedacht, ik dacht dat het alleen maar hard werken en doorbikkelen zou zijn. Dat is het ook, maar het is fantastisch als je ziet dat jouw ideeën en visies werken in de praktijk, dat klanten tevreden zijn en je bedrijf bekend raakt in de markt. Dat geeft een kick!

Zet jij social media in en hoe dan?
Wij adviseren onze klanten over social media, wij weten alle ins en outs. Zelf gebruik ik zakelijk gezien vooral LinkedIn en enigszins Twitter. LinkedIn is een fantastisch medium om je netwerk van klanten, prospects en leveranciers te onderhouden. Hier deel ik interessante artikelen en blogs en houd ik nauwlettend in de gaten wat welke persoon doet. Zijn er functiewisselingen, verhuizen mensen naar een ander bedrijf, etc. Ook is LinkedIn handig om je te verdiepen in een gesprek met een potentiële klant, hier vind je veel waardevolle achtergrondinformatie.

Hoe bouw je jouw merk?
We zijn nog volop aan het bouwen. Eerst hebben we ingezet op groei door new business en het leveren van kwaliteit om bestaande klanten te binden. De communicatie hebben we in de basis ingericht > website, social media, vindbaarheid en een maandelijkse digitale nieuwsbrief. Eind 2011 is onze vernieuwde website in de lucht.

Hoe ga je om met deze economische crisis?
Wij zijn gestart vlak voor de crisis. Ons geluk is dat online marketing nieuw is en in vergelijking met offline communicatie zoals de advertenties in kranten en commercials op radio/tv goedkoper. Daarnaast zie je een verschuiving van het mediabudget bij bedrijven van offline naar online communicatie, dat is in ons voordeel, al waren we misschien sneller gegroeid als er geen crisis was geweest.

Waaraan moet een merk deze tijd voldoen om te overleven?
Kwaliteit leveren en daarmee de achterdeur dichttimmeren voor bestaande klanten. Actief new business werven. Zakendoen met bedrijven uit verschillende branches. Dus de blik vooruit naar betere tijden en nu actief gaan werven en innoveren, zeg maar zaaien om straks in de betere tijden weer te oogsten.

Wat is jouw verdienmodel?
Wij verdienen op de uren die we verkopen; een uitdagend verdienmodel. Onze mensen schrijven continu hun uren in ons urensysteem. Zijn we een maand niet declarabel, dan zie je dat onmiddellijk terug in de cijfers. Dit vergt een continue oplettendheid in tijdsinvestering van alle teamleden. Het werkt, maar het is niet het meest makkelijke verdienmodel.

Had je startkapitaal nodig toen je begon?
Veel startkapitaal hadden wij niet nodig: mensen, bureau, computer en telefoon.
Wij zijn onderdeel van de Crossmedia Communicatiegroep. Het eerste jaar hebben we in hun pand gezeten.

Hoe kies je jouw zakenpartners?
Zorgvuldig. We verkennen de markt en gaan meerdere gesprekken aan. Aan de hand van een shortlist van voor ons belangrijke punten en het gevoel dat ontstaat tijdens de gesprekken kiezen we onze zakenpartners. We spreken eerst een proefperiode af, als dat goed gaat zetten we de samenwerking voort.

Wat zijn je doelen voor de komende drie jaar?
Groei van ons bedrijf en onze klanten nog meer expertise kunnen bieden.

Marian Mudder, schrijver, actrice en coach. Recent verscheen haar tweede boek. De Perfecte Minnares. Over een vrouw die op verkeerde mannen valt. Omdat, zoals ze in het gesprek zal zeggen: “Heel veel vrouwen met bindingsangst worstelen.” Maar eerst gaan we terug naar het begin. Want al kennen we Mudder al zo’n jaar of twintig als actrice, het schrijven was er eerst.

“Ik was negen toen ik in het meisjesblad ‘Tina’ een stripverhaal over Marie Curie las. De persoon Marie Curie fascineerde me mateloos. Ik besloot haar biografie te schrijven. Niet veel later begon ik een dagboek. Als uitlaatklep voor wat ik allemaal meemaakte, maar ook om orde te scheppen in de chaos in mijn hoofd. Op mijn twintigste was er de gedachte aan het schrijven van een boek. Maar het was niet meer dan een gedachte; nog minder dan een wens, laat staan een ambitie.”
Eigenlijk dacht ze dat ze het gewoonweg niet kon: fictie schrijven. Dat het te ‘groot’ was. Met acteren bleek ze minder moeite te hebben; ze speelde de laatste twintig jaar in televisieseries, films en op toneel. Hoe zit dat dan met acteren? Is dat gemakkelijker dan schrijven? “Nee, ook dat kan een gevecht met jezelf zijn. Worstelen met een bepaalde rol; het repeteren in het begin, als je eigenlijk continu voor lul staat. Ik denk dat je uiteindelijk bij elk creatief proces je diepste negatieve overtuigingen tegenkomt.”
Maar acteren heeft ze ook wel op een soort automatische piloot gedaan. Als Vera Prins in Baantjer bijvoorbeeld, een rol die ze jarenlang vervulde. Zodat ze op een gegeven moment bij een bepaalde tekst al van te voren kon inschatten hoe ze zou moeten bewegen. En al was het begin van Baantjer natuurlijk spannend en uitdagend, “Op het einde deed ik het met twee vingers in mijn neus.” Een gemoedstoestand die ze vooralsnog als auteur niet kent. “Op Twitter kwam laatst een mooie uitspraak voorbij:  ’Iedere schrijver moet zichzelf de lelijkheid van een eerste versie vergeven’, ik herken dat erg. Want hoewel ik het begin van het schrijfproces aan een nieuw boek met veel enthousiasme en plezier doorloop, weet ik dat er momenten komen dat ik het ga haten. Het verhaal, het schrijven, en het feit dat de rest van de wereld soms erg ver weg komt te staan. Het schrijven vraagt een dusdanige concentratie dat ik mij als vanzelf wat terugtrek uit de hectiek. Dat levert eenzame momenten op.”

Rouwproces

De Perfecte Minnares is een uiterst prettig geschreven boek, met voor wie het aangaat, veel herkenbare situaties. Je kunt het bijna een zelfhulpboek noemen, hoewel die boeken meestal humor ontberen, wat bij Mudder ruimschoots aanwezig is. Hoofdpersoon Eva is relatieverslaafd, vindt Mudder. Ze heeft een dusdanige bindingsangst, dat zij verliefd wordt op mannen die zich evenmin met háár verbinden. “Ik zie daar veel vrouwen mee worstelen. Ze zoeken onbewust iemand uit met dezelfde pijn als zij en als het dan niet werkt, dan is het de schuld van die man. Maar ze moeten eerst naar hun eigen pijn gaan kijken. We geven in het algemeen zo vaak de schuld aan anderen, maar vaak is het projectie van je eigen onbewuste patroon.”
Het kan haast niet anders of het boek is autobiografisch. Want zonder de thematiek te hebben doorleefd, kun je er eigenlijk niet op deze manier over schrijven. ” Natuurlijk zit er veel van mijzelf in, een soort emotionele ruggengraat die het boek draagt. En daar verzin ik dan allerlei verhaallijnen omheen. Die ik hoor van vrouwen om mij heen, die door research ontstaan en die aan mijn fantasie ontspruiten.”
Mudder maakte net als Eva in het boek mee dat een geliefde op het toppunt van hun relatie naar de andere kant van de wereld vertrok. Juist omdat het zo mooi was, mocht het niet kapot gaan aan sleur of andere zaken waaraan een relatie op den duur lijdt. Het viel voor Mudder in die tijd samen met de dood van een goede vriendin, en een intensief en zwaar rouwproces om het dubbele verlies volgde. Het leverde uiteindelijk veel moois op. Onder meer dat ze begon met het schrijven van haar eerste boek. Maar het deed haar ook doen beseffen dat stoppen met  ’moeten’ een belangrijke voorwaarde was voor een gelukkiger leven. “Door te stoppen met mijzelf van alles op te leggen, leerde ik mijn prioriteiten helder te houden. Niet door ver vooruit te denken. Ik houd een horizon van een jaar aan voor mijn toekomstplannen.” Dat maakt nieuwsgierig naar haar plannen voor het komende jaar. “Ik ga een derde boek schrijven, ik ga een lange reis maken en ik heb besloten dat het tijd is voor een nieuwe liefde.” Ze zegt het niet zonder te lachen. “Ja, dat leek mij nou eens een goed besluit.”

“Sterk, slim, stoer en sexy. Een Alfa Romeo. Ik schrijf toegankelijke boeken die wel ergens over gaan.

Mijn kracht is denk ik dat ik zware onderwerpen op een lichte en aangename manier breng en vooral met de nodige humor. Humor is zowel voor mijn werk als voor mijn leven een onontbeerlijk ingrediënt. Momenteel profileer ik me vooral als schrijver, maar ben en blijf natuurlijk ook coach en actrice. Het staat niet los van elkaar, alles in mijn werk heeft met elkaar te maken, waarbij mijn vermogen om mij goed te kunnen inleven in de gevoelens van een ander een belangrijke pijler is.
Het is fijn dat ik als schrijver controle heb over de indeling van mijn tijd. Belangrijk is ook dat ik als acteur het verhaal van een ander vertel, maar als schrijver mijn eigen verhaal. Dat schenkt me de meeste voldoening.”

Met dank aan de vele inzenders op onze prijsvraag ‘De Perfecte Minnares’, die allemaal de vraag goed hadden. Het antwoord moest zijn: ‘Geluksblind’. Metta van Straten is de gelukkige winnaar. Het exemplaar komt jouw kant op, Metta! Door het hoge aantal inzendingen kunnen we niet iedereen persoonlijk berichten.

Wie ben je, wat is je business?

Ik ben Judith Webber (36), moeder van Timo van 3,5 en getrouwd met m’n jeugdliefde Mark.
Ik heb mezelf als missie gesteld om meer puurheid over de wereld te verspreiden, te beginnen bij Puur Ondernemerschap. Door richting aan te brengen, trek je namelijk voldoening & succes aan. Hiermee rijmt jouw binnenkant met je buitenkant en onderneem je Puur. Ik heb er vorig jaar een boek over geschreven.

Hoe het allemaal begon

In de kern begon het toen ik m’n bedrijfsnaam 2,5 jaar geleden bedacht, maar pas op het moment dat ik er rijp voor was om alléén mijn missie waar te maken (september 2010) is het echt gaan lopen. Ik heb namelijk eerst een tijd een compagnon gehad, waardoor ik mezelf ‘verstopte’ als het ware.

Waarom ben jij succesvol?

Vanaf het moment dat ik mijn uitleg waarom ik doe wat ik doe ben gaan delen, voelden de mensen om me heen aan dat wat ik zeg, in lijn is met wie ik ben. Het succes van mijn boek helpt hier zeker bij, het getuigt van vertrouwen van veel mensen in m’n verhaal tenslotte.
Inmiddels merk ik dat mijn model simpel, effectief en echt is. Door je verhaal te vormen rond Waarom, Wie en Hoe heb je het hele scala te pakken van jezelf dat je kunt laten zien, naast je vakgebied zelf (maar daar hoef ik ondernemers niets over te leren)!

Je advies voor een startende ondernemer?

Investeer in jezelf, in goede tijden, maar zeker ook in mindere tijden. Stilstaan is achteruitgaan, zeggen ze en ik ben het daar 100 procent mee eens.

Heb je een vallen en weer opstaan – moment gekend?

Zeker weten: vorig jaar was een zwaar jaar. Ik heb al mijn financiële reserves opgegeten en veel harder gewerkt dan goed voor mij en m’n omgeving was. Op dat moment kreeg ik een interim-opdracht aangeboden en die heb ik met beide handen aangegrepen. Dat gaf me de rust die ik nodig had om door te starten.

Wat is jouw lesson learned?

Het was misschien handiger geweest om niet met teveel diensten tegelijk de markt op te gaan, ik moest ze tenslotte allemaal nog ‘doorleven’, er vlieguren in maken. Doordat ik alles tegelijk deed, duurde dit voor mijn gevoel lang en dat maakte me een tijd lang onzeker.
Positieve lessons zijn dat ik door gewoon uit te proberen heel ver gekomen ben, dat geef ik dan ook altijd iedereen mee. Ervaar door te DOEN. Dat is de enige manier…

Hoe zet jij social media in?

Ik benut social media om in contact te zijn met m’n doelgroep, te weten wat er leeft, feedback te vragen, inspiratie op te doen & te delen.

Hoe bouw je jouw merk?

Niet heel bewust als ik eerlijk ben, ik heb een richting uitgestippeld en bepaal doelen voor mezelf. En als ik dan ergens ben, stel ik weer nieuwe. Ik laat veel van mezelf zien, zowel ‘hieperdepiep’ als ‘ik heb een verkeerde keuze gemaakt’. Het gaat erom dat je congruent bent, dat je zelf beleeft wat je belijdt.

Hoe ga je om met deze economische crisis?

Ik ben er niet veel mee bezig, dat zou me blokkeren. Dan ga ik denken “Oh jee, als ik nog maar…” en vanuit angst leven. Natuurlijk denk ik ook wel eens “Als dit maar goed gaat”, maar vervolgens kijk ik weer naar wat er allemaal goed gaat, in de pijplijn zit en heb ik vertrouwen.

Waaraan moet een merk volgens jou in deze tijd voldoen om te overleven?

Ik vind dat iedere ondernemer, of je nu groot bent of klein, iets van zichzelf zal moeten laten zien. Mensen kopen namelijk van mensen, dus je verschuilen achter je bedrijfsnaam kan niet meer.

Wat is jouw verdienmodel en ben je daarover tevreden?

Ik verdien nu m’n geld met spreken, trainen & coachen (in die volgorde). Ik ben momenteel bezig om ook met schrijven meer te verdienen door betaalde columns te schrijven in tijdschriften. En ja, ik ben tevreden, ik ben een mens dat van afwisseling houdt en dat heb ik ten volle. Maar wel allemaal met 1 doel.

Had je startkapitaal nodig en hoe verkreeg je dat?

Ik had een buffertje opgebouwd door een interim-opdracht en ik raad iedereen aan een buffer te creëren. Voor je goed en wel kunt leven van je ondernemerschap, ben je zo een jaar verder.

Hoe kies je jouw zakenpartners?

Mijn droomklanten, ‘wie’ in mijn jargon, kies ik op basis van mijn top-3 aan eigenschappen die ik in anderen nodig heb. Het zijn open-mindedness, lef en vooruit willen. Ik heb een klik met mensen met die eigenschappen. Ik heb in real life rolmodellen; Emiel heet de man, Rina de vrouwelijke variant. Ze zijn voor mij een soort antenne voor de mensen die ik ontmoet.

Wat zijn je doelen voor de komende drie jaar?

Ik wil in de top 10 van vrouwelijke sprekers staan, veelgevraagd columnist zijn, een tweede boek schrijven/uitbrengen en groeien met een netwerk van ondernemers die mijn gedachtegoed helpen verspreiden. Mijn uitdaging is de balans houden tussen m’n gezin, m’n bedrijf en mezelf. Ik heb rust nodig om het beste uit mezelf te blijven halen.

Het leven is vallen en opstaan, het liefst een beetje lenig

Wie ben je?
Ik ben Marion Moulen (1961), “ZiaQua Podiumkunsten” choreografe en dansdocente op diverse locaties te Amsterdam. Ik heb een eenmanszaak. Mijn expertise is Werelddans, Circusdans & Leeuwentemmen en choreografietekenen (Gerrit Rietveld Academie). En neen, geen echte leeuwen! Het is een act waarin jongeren de tijgers, panters of leeuwen spelen. Met hoela hoops bouwen we een leeuwentunnel, -kooi, tonen hoepelkunsten en ik ben de leeuwentemmer van de artiesten in de circusshow.

Hoe het allemaal begon:
Als kind van 4 jaar was ik vermist. Ik bleek op wereldreis, te voet. Ik had een afstand van zo’n 7 kilometer gelopen, in mijn eentje! Gelukkig kwam ik in goede handen van het politiebureau thuis. Na de vooropleiding Mimeschool Theaterdans, de Gerrit Rietveld Kunstacademie (research in choreografietekenen) en Henny Jurriëns International Modern dance, werd ik zelf podiumartieste en regisseuse. De droom om zo lenig als een slangenmens te worden, bleef ik nastreven. Hierdoor professionaliseerde ik mij met een unieke mix van klassieke Egyptische Bellydance & klassiek Indiase dans (Bharata Natyam) & yoga in een solo performance.
Toen ik als moeder van een halfbloed Nigeriaanse dochter, boordevol fantasie, haar verhalen ging verwezenlijken in een echt circusfeest met live muzikanten en publiek werd het me duidelijk; in het circus komen alle culturen samen. Zo is Circusdans ontstaan, een eigen mix van acrobatiek, ritmische gymnastiek, yoga en circuscapriolen. Elf jaar doe ik het nu.

Waarom ben jij succesvol?
Spontaan zijn, lef tonen, experimenteren en vernieuwende lichaamskunsten ontdekken en zoveel mogelijk optreden op diverse podia. De directe feedback van het enthousiaste publiek en de deelnemende jonge artiesten, motiveerden mij om door te gaan. Zo werd de Leeuwentemmer ZiaQua mijn succesformule.

Wat adviseer jij een startende ondernemer?
Geef jezelf de ruimte, durf te pionieren, geloof in je dromen. Kwaliteit en originaliteit worden op de lange duur beloond, echt waar.

Heb je een vallen en weer opstaan – moment gekend?
Ik moest vooral leren zakelijker te worden: het managen van mijn inkomsten en uitgaven. Want als freelancer heb ik contracten met wisselende inkomsten.
Bijscholen heb ik vooral op het zakelijke vlak moeten doen.

Wat zou je achteraf anders doen?
Als je pioniert, heb je niet zomaar een voorbeeld, dan komt het zeker aan op het vertrouwen in jezelf. Het kunstenaarsbloed was en is mijn drive en je verrijkt jezelf met kennis. Ik miste destijds het advies of uitwisseling. Nu 11 jaar later het ondernemersklimaat belangrijk wordt gevonden, worden mij vanuit de gemeente cursussen aangeboden.

Wat is jouw lesson learned?
Mijn lijfspreuk is: “Het leven is vallen en opstaan, het liefst een beetje lenig.”

Zet jij social media in en hoe dan?
Ik link al de organisaties waarvoor ik werkzaam ben via mijn website of LinkedIn en publiceer filmpjes via Vimeo en ben onlangs verbonden met Cultuureducatie MOCCA, een database waar scholen aanbieders zoeken.

Hoe bouw je jouw merk?
Sfeer bouwen! Uit nood (zonder personeel) zijn heel wat skills geboren zoals webdesign, omschrijvingen van projectplannings, lesprogramma’s maken, choreografietekenen, flyers ontwerpen en vooral: ruilhandel van film monteren voor een soloperformance en dergelijke.

Hoe ga je om met deze economische crisis?
Vooralsnog heb ik het drukker dan ooit. Als iemand mij boekt, zijn er geen tussenpersonen. Als eenmanszaak is de communicatie heel helder en direct in wat te verwachten. Ik ben organisatie, onderhandelaar, uitvoerder, administratie en webdesigner in één.

Wat is jouw verdienmodel en ben je daarover tevreden?
Het is soms pittig om als freelancer met wisselende inkomsten op tijd betaald te worden, dat levert nog wel eens spanning of nervositeit. Anderzijds: als ik zou wensen te groeien zou ik personeel moeten aannemen of docenten moeten opleiden.

Wat zijn je doelen voor de komende drie jaar?
Ik ben docente van zo’n 100 jongeren per week op onder meer scholen, toch het persoonlijk talent ontdekken, boeit me. Kinderen en jongeren zijn vol dromen en wensen, zo positief wilskrachtig, en volledig NU in het leven. Voor Muziekschool Amsterdam-Noord ben ik de choreografe en creëer ik in drie lessen met de jeugd jaarlijks een nieuwe voorstelling, samen met een decor- en zangdocent. Voor de kleintjes maakte ik muzieksprookjes en ik wenste dit alles eens te bundelen.
Inmiddels werk ik ijverig aan een tekenboek, “Muze kus”, waarin het leven van podiumartiesten en musici met kennis uit de muziekgeschiedenis worden verweven.
Ook heb ik onlangs met subsidie de 1e Kunstklas met als specialisatie Podiumkunsten opgericht voor moeders, fijn!

Preferenso: klantkoers gaat even belangrijk worden als beurskoers

Ze was hoofd marketing van NS Hispeed en heeft inmiddels 39 weken een column geschreven voor The Next Women NL: Linda Schulte, alias LinerChi. Linda schreef het afgelopen jaar over de overwinningen en worstelingen van een starter in spe. Nu ze full force gaat, kruipt ze uit haar anonieme schulp. Ellen Kleverlaan tekende het verhaal van Linda Schulte op.

“Ik ben erg voor transparantie. Dat ik ervoor koos om onder een pseudoniem te schrijven, heeft te maken met mijn werk. Een werkgever en collega’s zitten niet te wachten op iemand die aangeeft over een jaar op te stappen. Als je ontslag neemt, dan moet je niet te lang daarna ook werkelijk opstappen. Ik had echter wel de behoefte om dit afgelopen jaar te schrijven over wat mij bezighield. Het diende als motivatie voor mijzelf, als middel om te reflecteren. Ook zou het anderen kunnen motiveren, wat kom je tegen aan apen en beren op de weg naar ondernemerschap.

“Preferenso is een online platform waarop consumenten hun mening kwijt kunnen over de service en kwaliteit van bedrijven en waarop bedrijven zich kunnen profileren. De dienstverlening in Nederland kan omhoog. Maar wie zijn de goede en wie de minder goede bedrijven? Het is voor klanten niet altijd duidelijk, meestal pas nadat je hebt gekozen. Het is een gat om nog te dichten in de markt, het gat tussen bedrijven en consumenten. Bedrijven willen heus wel graag service verlenen, maar luisteren niet altijd echt naar wat hun klanten daarover zeggen. Met dit platform hoop ik dat ze wel gaan luisteren. Met Preferenso breng ik daarmee het niveau van dienstverlening in Nederland omhoog. Dat is mijn hogere missie.
Preferenso is niet een klaagforum. Ik wil juist ruimte geven aan positieve meningen. Wat gebeurt er in de regel met een positieve brief van een klant? Die komt aan de muur van de kantine. Met Preferenso komt het op een podium, voor iedereen zichtbaar. Anno 2011 moet je als bedrijf of merk naar je klant toe om te horen wat ze van je vinden. De beurskoers zou eigenlijk minder belangrijk moeten zijn dan de klantkoers. Preferenso faciliteert de klantkoers op een onafhankelijke manier en daarmee de tijdgeest.

“Het stemmetje dat mijn roeping als ondernemer verwoordde, was er altijd. Maar loondienst was veilig en goed. Ik heb altijd met heel veel plezier gewerkt in banen die ik had.
Er is één groot nadeel aan loondienst, je kunt nog zo hoog in de boom zitten, belangrijke strategische beslissingen worden nu eenmaal bepaald door de hoogste baas. Toch zie ik een groot voordeel aan het feit dat ik pas na mijn 40e voor het ondernemerschap kies. Ik heb geleerd wat mijn waarden en normen zijn in hoe ik wil werken, ik neem nu een netwerk en levenservaring mee die ik niet zou hebben op mijn 20e.

“Op mijn zevende maakte ik al businessplannetjes. Een dierenpension in de tuin, waar mensen die op vakantie gingen, hun huisdier konden stallen. Ik bedacht hoeveel voeding er nodig was, welke dieren wel en niet mochten logeren en hoeveel geld ik ervoor zou vragen.
Mijn vader was ondernemer en eigenlijk mijn grote voorbeeld. Hij had een reclamebureau in displaymateriaal. In mijn herinnering kwam hij overal en had een boeiend leven.

“Op het idee achter Preferenso werd ik gewoon verliefd. Zo simpel is het. Toen wist ik dat ik mijn roeping om ondernemer te worden, kon omzetten in klinkende munt. Want ik heb niet alleen een hogere missie, ik wil er ook een succesvol bedrijf van maken. Het businessmodel achter Preferenso draait om de bedrijven die zich op Preferenso kunnen registreren.
Registreren moet sowieso, want ik moet wel weten dat de reactie van het bedrijf zelf is. Deze vorm van registreren is gratis. Daarnaast bied ik bedrijven de mogelijkheid om zich te profileren op de website. Het kost niet veel, ik ben daarin volkomen transparant: het staat gewoon op de site.

“Ja, ik ben ervan overtuigd dat hieraan een grote behoefte is in Nederland. Er zijn al meer landen waar een dergelijk platform, reviews van klanten, bestaat. Het is gewoon heel leuk om een compliment te geven, daaraan appelleer ik. Verbetervoorstellen en ideeën aan bedrijven zijn ook meer dan welkom. Daarmee kan een bedrijf of merk zijn voordeel doen. Ik geef met Preferenso een stem aan wie een pluim wil uitdelen na een ervaring met een bedrijf, én aan mensen die goede ideeën hebben voor hoe het beter kan. Eigenlijk wil ik met Preferenso een soort digitaal zeepkistje zijn.”

Preferenso.nl opent haar virtuele deuren in bèta. Het platform is nieuw en Preferenso is nog lerende en hoopt op korte termijn zoveel mogelijk beoordelingen te verzamelen van mensen.

Internationale Vrouwendag: waarom ook alweer? Oh ja: vrouwen in de V.S. staakten tegen de slechte arbeidsomstandigheden in de textielindustrie. Datum: 8 maart 1908.
Ruim een eeuw geleden en midden in de eerste feministische golf. Dat te herdenken is de moeite waard.

Terug naar nu. Wat heeft 2011 nog met 1908 te maken? Niet veel, en dat blijkt uit de verschillende festiviteiten die er in Nederland zijn. Na jaren van een bijna stilletjes beleden dag, lijkt er in 2011 vooral ruimte voor activiteiten die ontplooiing van de individuele vrouw beogen.
Waar wij in feite op 8 maart onze vrijheid vieren, is die in een land als Egypte nog ver weg. En dat laatste is ook een reden om stil te staan bij deze bijzondere datum. Wat verbindt ons vrouwen, anders dan leven in relatieve vrijheid in een land als Nederland? Ik vond het een mooie vraag, het thema van ‘De Vrouw van 2011‘, een bijeenkomst met lezingen, workshops en netwerkmogelijkheden. Als het maar niet gaat over problemen en beren op de weg, denk ik voorafgaand. En dan is dinsdag deze week ook nog eens mijn enige vrije avond. Maar mijn partner bij thenextwomen.nl Sigrid van der Hoeven geeft er een workshop over social media.
Dus overboord met de weerstand, het is vast de moeite waard. En vrije tijd is ook zo’n overgewaardeerd begrip.

Jeuk

Als ik middenin de paneldiscussie val, is het meteen mis. De stelling ‘vrouwen kunnen zorg en werk niet combineren’ bezorgt me jeuk. Het zet vrouwen in een slachtofferrol waarmee ik me niet kan en wil identificeren. Ik ervaar het probleem niet, waarmee ik niet zeg dat het altijd gemakkelijk is. Maar daarover gaat dit helemaal niet. Slachtofferschap betekent per definitie dat je met die ander in een ongelijkwaardige relatie staat. Bovendien haal je door slachtofferschap de verantwoordelijkheid bij jezelf weg om wat te doen aan je situatie. En daar verzet ik me tegen. Als ras-liberaal meen ik oprecht dat je vooral zelf het heft in handen moet nemen om wat aan een ongewenste situatie te doen, en die verantwoordelijkheid niet bij een ander moet leggen. Kan er een heleboel over zeggen, maar dat doen we een andere keer.

Waarom

Gelukkig, tijd voor de workshops. ‘Laat jezelf zien’ kies ik uit. Aardige inleiding door Judith Webber. Heb niet je elevator pitch paraat, zegt zij, maar probeer het gesprek over wat je doet, te beginnen met de vraag ‘waarom doe je wat je doet’. Dan heb je meteen een veel interessanter gesprek. Webber schreef er een gelijknamig boek over. Het draait om de drie cruciale vragen voor succesvol ondernemerschap: ‘waarom’ dus, als tweede vraag. Voorafgegaan door met ‘wie’ je zaken wil doen. En dan ten derde: ‘hoe’ je dat wil doen. Veel workshops zijn er voor de bijna 200 mensen, merendeels vrouwen, die zich vanmiddag hebben verzameld. Een niet gering aantal, in aanmerking nemende dat het organiserende comité pas zeven weken geleden met het plan startte om een event op te zetten op 8 maart 2011. Zo’n 15 vrouwen organiseerden het, tezamen met de ongeveer 25 vrouwen die workshops en lezingen geven vandaag, onbezoldigd. Doel: geld inzamelen voor de Stichting Wellbeing Foundation, die wellness biedt voor zeer gekwetste vrouwen.

Cup of tea

Volgende ronde. We slaan de paneldiscussie maar even over. Naar de verhalenkamer. Veel vrouwen bijeen wederom. Eerst een verhaal van Monique van Etten. En zowaar, daar kom ik helemaal aan mijn cup of tea. Van slachtofferschap naar kracht. De stap die zij zet lijkt klein, maar wat een effect. Van Etten verhaalt over haar relatie met een man met taaislijmziekte. 18 jaar mochten ze samen zijn, voordat de ziekte zijn definitieve tol eiste. ‘Voor elk probleem is een oplossing’, leerde ze. Is het niet nu, dan zeker in de toekomst. En dat er een dun lijntje is tussen af- en onafhankelijkheid. In je kracht staan – Van Etten had niks met die kreet, maar inmiddels weet ze wat het betekent. Het betekent niet dat je geen verdriet ervaart. Wel, dat je het alleen ook goed weet te rooien, met en zonder partner. Haar coachpraktijk loopt inmiddels als een trein.
Haar boek ook: “Veranderingen“. Koop dat boek.

Relatie met jezelf

Een volgend verhaal was van Monique Rosier. Acteur (Zeg ‘ns AAA, wie kent het niet), coach en schrijver van ‘Monster en Mo‘, over eetverslavingen en vooral hoe ervan af te komen. We leven in een verwarrende wereld, met alles voor het grijpen, zei Rosier. We moeten ons niet concentreren op hoe we van een verslaving afkomen, zei ze, het gaat om wat de reden van de verslaving is. Eetverslaving gaat niet over eten. Het gaat om onze diepste verlangens, wie we zijn en wat er aan drijfveren in ons zit. Niet de verslaving veroordelen en nog strenger voor onszelf zijn qua eten, is de oplossing, maar de verslaving omarmen en accepteren. Verbinden met jezelf, heling van wie je écht bent, is waar echte genezing ligt. De hulpverlening is nu nog veel te veel gericht op de relatie met eten; zie de relatie met jezelf te herstellen.

Hilarisch

Daar hadden we weer een ronde workshops. Er waren wel erg veel babyklanken, meditatie en energieheling. Kom, ontspannen doe ik wel in mijn vrije tijd. Op naar de workshop ‘een opgeruimd huis’, want na een heftige verbouwing en verhuizing, zijn er nog altijd verhuisdozen. Uit het zicht, netjes opgestapeld en op alfabet, dat wel maar toch. Yvonne de Bruin en Sonja Buijs gaven een workshop waarin het Enneagram werd gekoppeld aan de voor jou beste manier van opruimen. Hilarisch en praktisch tegelijk, ik kan niet anders zeggen. Voor de inhoud moet u even wachten. Want ik kocht het boek dat zij samen schreven. Als het de moeite waard is, en dat verwacht ik wel, dan leest u er binnenkort meer over.

Old-girlsnetwork

Nog even terug naar de organisatie. Jacqueline Rozenhart was een van hen. Coach van beroep en eigenaar van de Mindfulness-workshop vandaag. Kunnen vrouwen wel verbinden? – greep ze terug op het thema van vandaag. Want we doen wel zo empathisch, maar zijn we in staat om de ander (vrouw) haar succes te gunnen? Kunnen we een old-girlsnetwork creëren naast de mannelijke variant? Terechte vragen wat mij betreft. The vibe was meer dan goed vandaag, dat is niet (meer) het probleem. Maar kunnen we ook die extra stap zetten, door elkaar niet als concurrenten te zien, maar net als jij een ander op weg naar succes? De toekomst zal het leren.
Vandaag was zonder meer een goede stap. Tevreden en energiek toog ik huiswaarts. ‘Don’t Let Me Be Misunderstood’ uit de boxen (Kill Bill I).

Ondernemers hebben weinig met marketing, zegt Eline Walda: “Veel ondernemers denken aan reclame bij het woord marketing.” Tel daarbij op dat de meeste marketingboeken marketeers als doelgroep hebben, en een braakliggend terrein strekte zich voor marketingadviseur Walda uit. Zij schreef daarom een marketingboek voor ondernemers.

‘Marketing voor ondernemers‘ is dan ook de titel van het boek. Het schrijven ervan zat al een tijdje in haar hoofd toen uitgever SDU haar benaderde. “Ik had een aantal artikelen geschreven voor marketingblog Molblog over de beginselen van de marketing, praktisch van opzet. Mijn uitgever had die gelezen en wilde een boek uitgeven over dat onderwerp. Mijn ideeën daarover en die van hen gingen naadloos in elkaar op en een half jaar later lag mijn boek er.” Marketing is niet iets voor erbij, zegt Walda. Het is ook niet iets om bij een aparte afdeling, ver weg van de directie, op te bergen. “In mijn advieswerk werk ik veel voor ondernemers in het midden- en kleinbedrijf. Nog te weinig is daar het besef doorgedrongen dat marketing om strategische vraagstukken draait. De unieke en relevante waarde die een bedrijf heeft in de markt waarin het opereert, het bepalen van de prijs van producten, de vraag waar de groeimarkt zit tot en met de inzet van personeel: het zijn allemaal direct aan marketing gerelateerde vragen.” Walda zegt wel eens tegen een klant – stel je voor dat je de hele dag een bordkartonnen pop onder je arm met je meedraagt. Telkens wanneer zich een besluit voordoet, laat je de pop denkbeeldig aan het woord. Wie de pop is? Dat is ‘de klant’, die volgens Walda bij ieder besluit van het bedrijf mag vragen: ‘En wat schiet ík hiermee op?’ “Een succesvol bedrijf verbindt alle processen met de klant. Het worden andere besluiten als de waarde voor de klant meebepaalt.”

Persoonlijk briefje

Uniek en relevant voor de klant zijn, daar gaat het om. De trend is om het allemaal hetzelfde te willen doen en dus niet uniek te zijn. “Relevantie, dat lukt de meeste bedrijven wel. Maar ze streven niet naar uniciteit, maar doen het zo veel mogelijk als die succesvolle concurrent. Maar dat betekent dus dat als het elders een euro goedkoper is, jouw klanten onmiddellijk daar naartoe zullen gaan.”
Maar uniciteit hoeft niet te zeggen dat jouw product of dienst uniek is, legt Walda uit. “Kijk en luister naar wat jouw klant belangrijk vindt. En speel daarop in, bijvoorbeeld met een uitstekende service, een persoonlijk briefje bij een bestelling doen, het kan in heel kleine dingen zitten. Dat waarin jij je onderscheidt van jouw concurrenten, dat is je overlevingsstrategie voor de langere termijn.”

Goed netwerk

Daarover gaat marketing. Walda geeft in haar boek de volgende definitie: ‘Marketing is op een unieke wijze relevant zijn voor uw klanten en daar uw bestaansrecht als onderneming aan ontlenen.’
Het is een praktisch boek. Geen abstracte theorieën, maar vooral een ‘How to’ voor kleine en grote bedrijven, geschikt voor zzp’er tot directeur-grootaandeelhouder. Het boek brengt structuur aan voor wie al enige marketingkennis heeft en neemt de lezer zonder die kennis stapsgewijs mee in het realiseren van die unieke en relevante activiteiten. Met kleine stappen kun je al grootse effecten creëren, zegt Walda, maar je moet het belang wel willen zien. Met personeel bijvoorbeeld. “Markets are people, mensen maken het verschil. Hoe gemotiveerder jouw mensen zijn, des te minder verloop er is en hoe hoger de klanttevredenheid. Het betaalt zich allemaal uit in betere bedrijfsresultaten.”
Personeel is belangrijk, een goed netwerk ook. En dat bestaat uit alle mensen die je kent. Bekommer je niet alleen om die ‘echte’ klanten, maar realiseer je dat alle relaties van belang kunnen zijn.
“Buren, moeders van school, door een ander vanuit oprechte intenties vooruit te helpen of te ondersteunen, komt dat ook weer bij jou terug. Het is de geschiedenis van mijn eigen ondernemerschap.”

Social media

‘Marketing voor ondernemers‘, waarvan de eerste druk eind vorig jaar verscheen, loopt als een trein.
Walda heeft zelf ook het nodige gedaan aan publiciteit. “Ik maak actief gebruik van social media zoals Facebook, LinkedIn en Twitter. Het is noodzakelijk om jezelf als merk op die manier te ondersteunen. Op mijn website en op de site van SDU zijn hoofdstukken uit het boek te lezen. Je moet in deze tijd vooral niet bang zijn om wat van jezelf en van de inhoud van het boek te laten zien.” Een gesigneerd exemplaar van ‘Marketing voor ondernemers’ is te bestellen via www.marketingboek.nu.