Author Archive

Blog Eline: Waarom je als vrouw beter je eigen naam kunt houden als je trouwt

Vanochtend las ik een berichtje van een Facebook-vriendin: “Voor iedereen die mijn roman niet kon vinden bij bol.com: hij is te vinden onder mijn vorige naam. Ook mijn andere publicaties zijn onder deze naam verschenen. Ik gebruik nu weer mijn meisjesnaam.” Ai.

Je bent een merk…
Niet alleen auteurs overkomt dit. In mijn adviespraktijk kom ik ze regelmatig tegen: vrouwen die ooit enthousiast hun eigen naam inwisselden voor die van hun kersverse echtgenoot, en daar later de wrange vruchten van plukten.

Als ondernemer is jouw naam voor klanten vaak net zo belangrijk als je bedrijfsnaam. De naam waarmee jij je voorstelt aan de wereld is de naam die mensen zich jaren later nog herinneren. De naam waar zij positieve associaties aan kunnen verbinden.
Met andere woorden: jouw eigen naam is ook een merk!

En niet alleen als ondernemer ben je een merk; hetzelfde geldt in feite voor werknemers. Je reputatie is opgebouwd rondom jouw naam. Zakelijk of privé: in het digitale tijdperk waarin wij leven, vinden we elkaar gemakkelijk terug via Google of op social media als Hyves, Facebook, LinkedIn en Twitter. Wil een oud-klas- of studiegenoot, collega, manager of (potentiële) klant contact met je opnemen, dan zal hij of zij jou zoeken onder de naam waarmee jij je ooit hebt voorgesteld.

Neem je de naam van je man aan, of verander je na een echtscheiding je naam terug naar je ‘meisjesnaam’ (raar woord eigenlijk!), dan ben je in één klap je hele online historie kwijt. Dat boek dat je schreef, blogs die je plaatste, interviews die met je gehouden werden, al die dingen die bijdroegen aan jouw personal branding – het is allemaal onder een naam waar mensen je in de toekomst niet meer op zullen zoeken.

Wat kun of moet je hier nu mee?


Voordat je trouwt…
Sta je op het punt om te trouwen en ben je van plan de naam van je man aan te nemen? Mijn advies moge duidelijk zijn: doe het niet! Je man verandert toch ook zijn naam niet om te laten zien dat hij bij jou hoort? Jan Jansen blijft Jan Jansen. Waarom zou Ans Pietersen dan opeens Ans Jansen moeten heten? Er is een prachtig alternatief om te laten zien dat je bij elkaar hoort. Een ring om je vinger. En die blije fonkel in je ogen natuurlijk ;-)

Als je getrouwd bent…
Gebruik je op dit moment de naam van je echtgenoot, en ben je aan het twijfelen geslagen of dit handig is? Dan is voor jou misschien de beste oplossing, voortaan beide namen te gaan gebruiken. Ans Jansen wordt dan Ans Jansen-Pietersen. Zo zorg je er meteen voor dat je weer beter vindbaar wordt voor oude vrienden en zakelijke relaties van voor je huwelijk.

Als je gaat scheiden
Naast het verdriet en de praktische (en vaak ook financiële) narigheid die een scheiding met zich meebrengt, zit je niet te wachten op de problemen die ik eerder in dit artikel beschreef. Daarom is het belangrijk dat je je naamsverandering direct slim aanpakt. Jouw naamswijziging is in feite net zo ingrijpend als wanneer een bedrijf van naam verandert. Maak dus een plannetje om de schade te beperken. Hieronder volgt een aantal tips hoe je dat kunt doen.

Maak nieuwe e-mailadressen aan
De e-mailadressen die je tot nu toe gebruikte kloppen waarschijnlijk niet meer, want ze bevatten je oude naam. Maak nieuwe e-mailadressen voor jezelf aan. Behoud de oude e-mailadressen wel, op z’n minst het eerste jaar, en check inkomende mail op deze adressen regelmatig.

Stel al je relaties op de hoogte
Informeer al je relaties over je naamswijziging. Dat mag gerust kort en zakelijk zijn, als je dat prettig vindt. Verstuur dit bericht vanuit je oude e-mailadres; mensen kijken immers raar op als ze opeens mail ontvangen van ans.pietersen@voorbeeld.com in plaats van ans.jansen@voorbeeld.com, als ze je meisjesnaam niet kennen. Vermeld wel duidelijk je nieuwe e-mailadres in het bericht, plus eventueel andere adresgegevens die veranderen.

Controleer je foto op social media
Gebruik je al langere tijd dezelfde duidelijke profielfoto op alle social media? Gefeliciteerd! Dat zal bezoekers van je profielen straks helpen om jou, ondanks je gewijzigde naam, te herkennen. Is dit nog niet het geval, pas dit dan eerst aan.

Pas je naam en url aan op social media

Twitter
Verander je naam en je url. Plaats een berichtje waarin je de naamswijziging aankondigt. Maak nu een extra Twitterprofiel aan met je oude (getrouwde) naam. Plaats daar een enkele tweet, waarin je vertelt dat mensen je kunnen volgen op je actieve profiel.

Facebook
Facebook biedt de mogelijkheid om niet alleen je naam (en daarmee de url waarop je gevonden wordt, bijvoorbeeld www.facebook.com/AnsJansen) aan te passen, maar ook je oude naam erbij te vermelden. Zo kunnen mensen je eenvoudiger terugvinden. In dit (Engelstalige) artikel lees je hoe.

LinkedIn
Hier ga je op dezelfde manier te werk als bij Twitter. Pas je naam en url aan. In deze video zie je hoe je dat doet. Plaats een statusupdate waarin je over de naamswijziging vertelt. Overigens bericht LinkedIn hier zelf ook over aan al je contacten. Maak vervolgens een extra LinkedIn-profiel aan met je oude naam, en verwijs in dit profiel naar je actieve profiel, met de juiste url.

Hyves
Pas je naam aan. Hier lees je hoe je dat doet. Je gebruikersnaam bepaalt de url; als je die verandert in Ans Pietersen, dan wordt de url van je profiel ook automatisch www.hyves.nl/anspietersen. Let op: in vriendenlijsten blijft je uiteraard gewoon zichtbaar, maar als je vrienden je oude url als bladwijzer hebben opgeslagen, dan zullen ze een foutmelding krijgen. Het is dan ook verstandig om je vrienden eerst even een bericht te sturen dat je je naam gaat veranderen.

Google Plus
Hoe je hier je naam aanpast, lees je in dit artikel. Google Plus kent geen ‘mooie’ urls waar je naam in terugkomt. In principe hoef je de url dus niet aan te passen. Wil je toch een gemakkelijk te onthouden Google Plus url voor je profiel, maak dan gebruik van de service ‘Google Plus Nick’. In dit artikel lees je hoe.

Tip
Vergeet niet, om meteen ook je e-mailadres aan te passen bij je accountinstellingen op alle social media en andere websites waarop je inlogt.

Maak een automatisch bericht aan
Voor je oude e-mailaccounts kun je een automatisch antwoord inschakelen. Zo kun je ervoor zorgen dat iedereen die jou op je oude e-mailadres mailt, automatisch een berichtje krijgt waarin je vertelt dat je weer je oude naam gebruikt. Vermeld meteen ook je nieuwe e-mailadres en eventueel je gewijzigde postadres en url’s naar online profielen.

Google jezelf
Neem even de tijd om jezelf te googelen. Zo zie je direct welke websites waar jij op staat voor jou de belangrijkste zijn om aan te passen.

Blog Eline: Waarom ik na 3 jaar nog steeds twitter

Vorige week vertelde het webtooltje Twopcharts me, dat ik mijn 3e twitterjubileum mocht vieren. Een slordige 12.500 tweets heb ik de afgelopen jaren geplaatst. Het aantal tweets van anderen dat ik las was daar natuurlijk een veelvoud van. Wat heeft het me gekost, en wat leverde het me op?

Hoe het begon
In 2007 nam ik voor het eerst een kijkje op Twitter. Een account heb ik toen niet aangemaakt. Wat ik zag, kwam allemaal zo chaotisch op me over. Al die losse flodders, schijnbaar zonder enig verband. Het leek me helemaal niks!

In 2008 krabde ik me nog eens achter de oren; enkele vakgenoten hingen enthousiaste verhalen op over Twitter en andere social media. Het leek erop dat ik me hier als marketingadviseur toch eens in moest verdiepen. Tijdens een bijeenkomst vertelde Sigrid van der Hoeven met haar aanstekelijke enthousiasme over Twitter, Facebook en al die andere social media. Ik was om! Meteen de volgende dag werd mijn Twitteraccount geboren. Met Sigrid als eerste volger :-)
De weken erna werd ik ook actief op andere social media. En ik ben nooit meer gestopt.

Wat heeft het me gekost?

Investering: tijd
Een van de vragen die Sigrid tijdens de bijeenkomst kreeg was: ‘Kost het allemaal niet vreselijk veel tijd?’ Volgens Sigrid viel dat wel mee. Een half uurtje per dag was genoeg. Ze had gelijk. Meer tijd is niet nodig om bij te lezen bij anderen en zelf actief te zijn.

Er is wel een mits: Twitter kan een al te welkome afleiding zijn, bijvoorbeeld als tegen een lastige klus zit aan te hikken. Er is altijd wat te beleven. Vakcollega Arjan van der Knaap vergeleek Twitter ooit met een kroeg: als je tijd hebt, stap je even binnen en praat je gezellig mee. Wat er besproken wordt terwijl je er niet bent, krijg je niet mee. En dat is okay.

Investering: interesse
Twitter draait om een dialoog. En die dialoog ontstaat, als je werkelijk interesse hebt in wat een ander te vertellen heeft. Waar zijn je bekenden, klanten, concurrenten, branche- en vakgenoten mee bezig? Je leest het op Twitter.

Wat leverde het me op?

Opbrengst: kennis
Toen ik begon te twitteren, had ik niet verwacht dat ik er 3 jaar later nog steeds zo actief mee bezig zou zijn. Ik begon ermee, om mijn klanten te kunnen adviseren over de inzet van social media. Om dat goed te kunnen doen, moest ik eerst zelf aan de slag.
En doorkrijgen wat wel en niet werkt. In mijn adviespraktijk spreek ik regelmatig klanten, die zich afvragen of ze ‘iets moeten’ met social media. Meestal raad ik hen aan, eerst eens als privépersoon actief te worden. Zo kunnen zij zelf de sfeer proeven, feeling krijgen met de etiquette en zien wat wel en niet werkt.

Twitter heeft me ook op een andere manier kennis gebracht. De afgelopen tijd maak ik steeds minder gebruik van RSS-feeds op allerlei blogs en sites om bij te blijven op mijn vakgebied; ik volg zoveel vakgenoten, dat het nieuws grotendeels vanzelf naar me toe komt. En dat geldt niet alleen voor vakkennis, ook algemeen nieuws lees ik vaak het eerst op Twitter.

Klanten
Twitter levert me nieuwe klanten op. De ene keer gaat het om een marketingadvies, dan weer om het verzorgen van een workshop. Het is iedere keer weer een fijne verrassing om zo’n berichtje van een nieuwe klant in mijn direct messages op Twitter aan te treffen. Het bewijst voor mij dat dit medium voor mij werkt.

Overigens is het niet altijd zo overduidelijk waar een nieuwe klant vandaan komt. Zo kan het gebeuren dat iemand ergens een artikel van mij tegenkomt, me begint te volgen op Twitter, tegen een marketingvraagstuk aan loopt, m’n website of LinkedIn profiel checkt en dan contact opneemt via Twitter. Klanten ervaren Twitter vaak als minder formeel dan bellen of mailen. Een persoonlijk berichtje van 140 tekens of minder is tenslotte snel geschreven.

Netwerken
Sommige mensen vinden ‘netwerken’ een vies woord. Voor mij betekent het vooral: omgaan met mensen die ik fijn vind om mee om te gaan. Voor mij is er geen duidelijke afkadering tussen privé en zakelijke contacten. Sommige klanten en leveranciers voelen bijna als vrienden. Met verschillende kennissen werk ik zakelijk samen. Twitter en Facebook helpen mij, met iedereen in contact te blijven. En tussen ontmoetingen en telefoontjes in op de hoogte te blijven van hoe het mensen in mijn netwerk vergaat. Bovendien: niet zelden heb ik diezelfde mensen ooit leren kennen via Twitter.

Het merk Eline
Mijn aanwezigheid op Twitter (en andere social media) heeft me geen windeieren gelegd, als het aankomt op personal branding oftewel bouwen aan ‘het merk Eline’. Het is een eenvoudige en leuke manier om de wereld te laten weten wat me bezighoudt, waar ik verstand van heb en wat ik voor mijn klanten kan betekenen. Wel ben ik in de loop der tijd een duidelijker scheiding gaan aanbrengen tussen Twitter (nadruk op zakelijk, met hier en daar een persoonlijke noot) en Facebook (nadruk op persoonlijk, met hier en daar een zakelijke noot).

Plezier
Hoewel ik zelf vooral zakelijk twitter, lees ik met plezier persoonlijke tweets van anderen. Gezellige gesprekjes tussen mensen die ik allebei ken, een woordgrap, linkjes naar geinige filmpjes, gefoeter van een tweep op die voetbalwedstrijd die ik zelf niet volg… allemaal leuke onderdelen van mijn tijdlijn. Ik zou ze niet willen missen.

Volgend jaar op Twitter?
Ik ben nieuwsgierig wat de toekomst op het gebied van social media voor ons in petto heeft. Voorlopig lijkt het er niet op dat Google+ bestaande platforms als Facebook en Twitter gaat vervangen. Er komt vast íets. Maar wat? Een ding is duidelijk: tot het zover is, levert Twitter mij nog zoveel op dat ik er niet over peins, te stoppen. Tot ziens op Twitter!


Blog Eline: Waarom je soms beter afscheid kunt nemen van een klant (en soms ook niet)

Ken je dat? Dat een klant je opbelt, en dat je spontaan hoofdpijn krijgt? In mijn adviespraktijk kom ik ze vaak tegen; zelfstandige professionals, die sommige klanten eigenlijk liever zien gaan dan komen. En die toch iedere keer weer, met frisse tegenzin, aan een nieuwe opdracht voor deze klanten beginnen. Hieronder benoem ik 5 van meest voorkomende frustraties bij zelfstandige professionals. En hoe je hier op een goede manier mee om zou kunnen gaan.

1. De opdracht is te vaag
Professionals, zoals tekstschrijvers, adviseurs, designers, copywriters en fotografen, vinden het soms lastig om door te vragen, wanneer een opdracht niet 100 procent duidelijk is. Ze willen niet dom overkomen, willen niet te lastig zijn. Helaas geldt hier de regel ‘garbage in, garbage out’.

Oplossing
Hoe kun je je klant blij maken, als je niet precies weet wat hij nodig heeft? De vragen die jij als expert kunt stellen, helpen je klant juist om zaken scherp te krijgen, niet in de laatste plaats voor hemzelf.

2. De opdracht is te gedetailleerd
Het lijkt een paradox; een gedetailleerd omschreven opdracht is toch juist fijn? In de praktijk blijkt gedetailleerd vaak de tegenpool van duidelijk. Opdrachtomschrijvingen van 10 kantjes ontstaan vaak omdat de klant moeite heeft, hoofdzaak van bijzaak te scheiden. Daarom gooit hij alle informatie en inzichten die hij heeft bij jou over de schutting. Of er zijn te veel mensen bij het project betrokken; de opdracht moet dan voldoen aan de inzichten van al die verschillende functionarissen. Wat je ook doet: het is onmogelijk om een mooi eenduidig eindproduct op te leveren, dat ook nog eens 100 procent aan de opdracht voldoet.

Oplossing
Ga terug naar de klant en stel de juiste vragen. Over het algemeen kun je deze vuistregel hanteren: een goede opdrachtomschrijving vat jouw opdracht samen in maximaal twee kantjes.

3. De klant blijft om aanpassingen vragen
Veel zelfstandigen hebben het wel eens meegemaakt: de klant blijft met aanpassingen komen. Misschien staan sommige wijzigingen zelfs haaks op de oorspronkelijke opdracht. Afhankelijk van de voorwaarden waaronder je de opdracht hebt geaccepteerd, betaalt de klant voor deze aanpassingen. Maar geld maakt niet altijd alles goed. Het kan heel frustrerend zijn om wijziging na wijziging door te voeren. En het eindproduct wordt er beslist niet altijd beter van. De samenhang die er eerst nog in zat, verdwijnt soms als je iedereen tevreden wilt stellen. Zet jij nog trots je naam onder zo’n eindproduct?

Oplossing
Als je hier keer op keer mee te maken krijgt, kijk dan eens kritisch naar hoe de laatste paar opdrachten zijn verlopen. Heb je wel voldoende doorgevraagd? Zijn er vanuit de klant te veel verschillende mensen bij het project betrokken? Heb je geleverd wat er werd gevraagd? Misschien is er een communicatieprobleem, en begrijpen jullie elkaar niet goed. Een goed gesprek met je klant kan dan tot beter wederzijds begrip leiden. En daarmee tot minder aanpassingen. Een plezieriger werkverhouding ligt in het verschiet.

4. De klant betaalt niet genoeg
Ook dit is een frustratie van veel zelfstandigen die ik in mijn adviespraktijk tegenkom. Bijna iedere ondernemer heeft er wel een paar: klanten uit je begintijd, toen je nog dacht dat je diensten niet zoveel waard waren. Of geen idee had wat een marktconforme beloning was voor jouw dienst. Misschien heb je tijdens de financiële crisis ook nog je tarief verlaagd, om klanten te behouden. Zie nu je tarief nog maar eens naar een acceptabel niveau te brengen.

Oplossing
Vraag je eens af hoeveel meerwaarde jij je klant kunt bieden. Wat is jouw expertise, en je begrip van wat je klant nodig heeft, waard? En hoe ziet de markt waarin je opereert eruit? Hoe moeilijk of makkelijk is het, om op termijn het eventuele verlies van deze klant goed te maken bij andere klanten? Zit jouw prijsniveau bij deze klant ver onder een marktconform tarief? De waarde van wat jij kunt bieden is waarschijnlijk hoger dan in het begin, dankzij de ervaring die je de afgelopen tijd hebt opgedaan en de opleidingen en cursussen die je sindsdien hebt gevolgd.

Het voert te ver om hier een mini-cursus onderhandelingstechniek te plaatsen. Een kort advies dan: ga het gesprek met je klant aan. Begin met de vraag hoe tevreden hij is over jouw diensten. En leg vervolgens uit dat een (stapsgewijze) prijsverhoging noodzakelijk is. En welke meerwaarde hij, ook in de toekomst, van jou kan verwachten. Onthoud dat door blijven werken tegen een te laag tarief demotiverend werkt. En dat komt de resultaten nooit ten goede.

5. Het klikt niet
Ondernemen blijft mensenwerk. Met sommige mensen klikt het meteen, vanaf het begin. Met anderen verloopt ieder contact moeizaam. Je klant en jij begrijpen elkaar misschien niet. Samenwerken wordt zo een moeizame aangelegenheid.

Oplossing
Misschien kun je andere woorden vinden en zo de communicatie met je klant verbeteren. Soms ligt het probleem dieper; misschien botst de bedrijfscultuur met jouw persoonlijke waarden. Dat is minder gemakkelijk op te lossen. Als de waarden van je klant indruisen tegen die van jezelf, dan is het misschien tijd om je af te vragen of je wel gelukkig wordt van deze klant… en hij van jou. Misschien kan een collega-ondernemer jouw klant beter van dienst zijn. Soms is het okay om afscheid te nemen van een klant. Zodat jij je kunt wijden aan een klant met wie die klik er wel is, zodat je alles uit de kast kunt trekken om hem vanuit jouw expertise werkelijk vooruit te helpen.

Blog Eline: Waarom ik geen iPad nodig heb

Eens in de zoveel tijd schiet de vraag door mijn hoofd: “Zal ik…?” Meestal direct gevolgd door: ‘Of toch maar niet?’ Gekmakend. Nu ook de iPad 2 gewoon op voorraad in de winkels ligt en je er allang niet meer voor in een tentje bij de Applestore hoeft te gaan liggen (by the way: ik haat kamperen!), wordt het toch eens tijd om deze knoop voor eens en altijd door te hakken!

Regelmatig kom ik ‘m tegen, de iPad. In de liefhebbende handen van anderen… M’n hipste kennis liet er via allerlei omwegen speciaal eentje bezorgen vanuit Amerika, lang voordat de eerste iPad in Nederland uitkwam. Het simkaartje knipte ze zelf op maat. Stuk ongeduld! Ze oogstte er wel veel bekijks mee. Niet in de laatste plaats van mij; wat een gaaf ding!

Het is alsof ik de iPad de laatste tijd overal tegenkom. Een paar weken geleden nog zat de vrouw naast mij heel relaxed te twitteren over de bijeenkomst waar we zaten, terwijl ik met m’n steeds warmer wordende MacBook op schoot zat, in een poging hetzelfde te doen. Bij twee verschillende lunchafspraken noteerden collega-ondernemers hun gespreksnotities op hun iPad-notitieblok. Die aantekeningen stonden meteen gesynchroniseerd en wel ook op de computer thuis, op het moment dat ik nog onleesbare teksten in m’n papieren notitieboekje aan het krabbelen was.

Er valt best wat voor te zeggen hoor, zo’n iPad. Behalve dan z’n prijs; wat zijn die krengen duur! De verborgen calvinist in mij trekt direct een zuinig gezicht. Is dat nou wel echt nodig, zo’n uitgave? Het gaat toch goed met een mobieltje en een laptop?

Maar opeens denk ik terug aan het moment dat ik besloot mijn eerste MacBook te kopen, alweer een paar jaar geleden. Ook toen twijfelde ik. Ik werkte al jaren met Windows en lonkte al tijden naar Apple. Ook toen hield de prijs me tegen. Tot iemand in mijn ondernemersnetwerk me precies het argument gaf dat voor mij de doorslag gaf: “Als je zoveel tijd doorbrengt met een computer als jij, gun jezelf dan een apparaat waarmee het voor jou fijn werken is!” Hij kreeg gelijk.

Ik heb geen iPad nodig. Tenslotte zitten alle functionaliteiten van de iPad ook op mijn mobieltje of anders mijn laptop. Maar het ding maakt mijn ondernemende leven extra leuk.
Het is heerlijk om van je werk te genieten. Fijne gesprekken met klanten, fijne opdrachten en… fijne gadgets!

Verstuurd vanaf mijn iPad

Blog Eline: Waarom de titel van mijn boek niet goed is

Eind 2010 kwam mijn eerste boek uit bij Sdu Uitgevers, en ik heb nu al spijt! Nou ja, niet van het feit dat ik een boek geschreven heb, natuurlijk. Daar ben ik eigenlijk best trots op. Het was als een droom die uitkwam; gebeld worden door een uitgever, of je soms zo goed wilt zijn, een boek te schrijven. En Sdu is ook nog eens een fijne uitgever; achter de schermen was daar een heel goede marketeer aan het werk. Eentje die er zelfs zijn hand niet voor omdraaide om m’n boek te ‘seeden‘ (dat klinkt vunziger dan het is) via social media. Ik bedoel maar. Nee, waar ik spijt van heb, is vooral die titel. Marketing voor ondernemers.
What the hell was I thinking?

Het derde woord van de titel, ondernemers, is wel okee. Daarmee wilde ik duidelijk maken dat het nu eens niet om een boek ging vol met dure termen en talloze ingewikkelde modellen. Dat het niet het zoveelste boek van en voor marketeers is, maar een praktisch boek van en voor ondernemers, geschreven in de taal van ondernemers. En met alle ingrediënten om als ondernemer een succesvolle marketingstrategie te ontwikkelen voor vandaag en volgend jaar.

De kneep zit ‘m vooral in dat eerste woord. Marketing. Maaarketing. Een woord waar je als rechtgeaarde ondernemer spontaan jeuk van krijgt! Een woord waarbij je direct denkt aan reclame, dikdoenerij, theoretisch gezwets en gesmijt met vage termen. Ondernemers haten marketing. Als woord dan, tenminste. In werkelijkheid doen ze de hele dag bijna niets anders dan marketing natuurlijk. Want ga maar na; de juiste prijs bepalen, aan je merk bouwen, de beste distributiekanalen kiezen, je bedrijfsprocessen afstemmen op de behoeften van je doelgroep, de dialoog aangaan met je klanten, nieuwe producten en diensten ontwikkelen; alles is marketing! Dus vergeet die titel en koop dat boek nou maar gewoon.