Woensdag 20 oktober 2010 is door de Verenigde Naties uitgeroepen tot ‘World Statistics Day‘, de dag van de statistiek. De organisatie wil hiermee de waarde van statistieken voor de maatschappij belichten. Het CBS maakt sinds 1899 statistieken die brede aftrek vinden, niet alleen nationaal, maar ook internationaal. Statistieken zijn onmisbaar. Je kunt immers een land pas besturen als je de cijfers kent.

Statistiek maakt vergelijken mogelijk

Het CBS werkt sinds 1958 samen met zijn Europese partners. Eurostat is het statistische bureau van de Europese Unie dat samen met de 27 nationale statistische bureaus van de lidstaten en aangesloten organisaties van kandidaat-lidstaten en leden van de EFTA-landen (Europese Vrijhandels-associatie) een netwerk vormt dat het mogelijk maakt om op basis van eenduidige definities vergelijkbare statistieken te maken.
Op 20 oktober verschijnt bij Eurostat een statistisch portret over de EU in de wereld.
Statistieken maken vergelijkingen mogelijk tussen diverse onderwerpen. Dat kan om algemene gemiddelden gaan, maar ook over vergelijkingen op het terrein van belasting of financiën, prijzen, internationale handel, gezondheid, bevolking, werk of opleiding. Statistieken worden gebruikt door bedrijven, overheden en burgers, onderwijs en universiteiten en maken het mogelijk ontwikkelingen te toetsen, beslissingen te onderbouwen of om kennis te vergaren.

Statistiek is breed inzetbaar en bruikbaar

De Europese commissie gebruikt bijvoorbeeld regionale statistische gegevens om lokale economische bedrijvigheid te stimuleren. Bedrijven gebruiken Europese statistieken om nieuwe markten te vinden en te ontwikkelen, prijzen-statistieken spelen een rol bij het monetaire beleid van de Europese centrale banken. In 2011 zal in de meeste Europese landen een nieuw bevolkingsonderzoek plaatsvinden dat als input zal dienen voor beleidsontwikkelingen op onder andere het terrein van de gezondheidszorg, de infrastructuur en de gemeenschappelijke energievoorziening.

De gemiddelde Europeaan: een voorbeeld

Europese statistieken leveren ook doorgaans interessante weetjes op. Een voorbeeld: de gemiddelde Europese vrouw is 42 jaar en zal gemiddeld nog 41 jaar leven. Zij kreeg op haar 28e haar eerste kind en heeft gemiddeld net geen twee kinderen. Deze vrouw werkt gemiddeld 33 uur per week in de zorgsector of bij de overheid en heeft een hoger middelbare opleiding. De gemiddelde Europese man is 39 jaar en heeft een levensverwachting van nog 39 jaar. Hij werkt meestal in de marktsector gedurende 40 uur per week en beschikt over hetzelfde opleidingsniveau als de gemiddelde vrouw. Meer van dit soort gegevens is te vinden in de CBS-statline databank en op de site van het CBS onder ‘Ben ik gemiddeld’.

Het CBS op World Statistics Day

Het CBS publiceert op 20-10-2010 ter gelegenheid van World Statistics Day drie artikelen die verschillende aspecten van het statistieken maken beschrijven. Een artikel beschrijft de verhouding tussen gevoelde inflatie en werkelijke inflatie. Het tweede artikel behandelt het eerste onderzoek van het CBS op de drie nieuwe Nederlandse gemeenten Bonaire, Saba en Sint Eustatius. Het onderzoek meet het verschil in prijsniveau op deze Caribische eilanden. Het derde artikel gaat in op de statistische aspecten van trouwen en scheiden. Ook biedt het CBS scholen voor VWO en HAVO en de hoger onderwijsinstellingen de mogelijkheid om in te tekenen op een gast-hoorcollege over statistiek en statistische ontwikkelingen.

De wereldberoemde apenonderzoekster Jane Goodall geeft op 18 november 2010 een masterclass waarin haar grenzeloze passie centraal staat.

Het is 50 jaar geleden dat Jane Goodall op 26-jarige leeftijd naar Afrika (Gombe in Tanzania) vertrok om daar in het wild levende chimpansees te bestuderen. Haar onderzoeksresultaten waren revolutionair, ze veranderden niet alleen ons beeld van chimpansees, maar noodzaakten ook anders naar onszelf te kijken. In het kader van de ‘Gombe 50′ wereldtour zal dr. Jane Goodall een eenmalige masterclass in Nederland geven voor managers, ondernemers en professionals. Hierin staat haar grenzeloze passie centraal en de manier waarop ze die weet over te dragen op duizenden vrijwilligers en medewerkers over de gehele wereld.

Jane Goodall reist meer dan 300 dagen per jaar rond over de gehele wereld, om als president van haar eigen stichting en als Vredesboodschapper van de Verenigde Naties haar boodschap te verspreiden: hoop voor de toekomst. Zij zet zich niet alleen in om chimpansees en hun leefgebied te beschermen, maar ook de mensen in deze leefgebieden een betere toekomst te bieden en jongeren over de gehele wereld te betrekken bij natuurbescherming. Haar drijfveren en grenzeloze passie vormen een inspiratiebron voor managers, ondernemers en professionals tijdens deze masterclass.

In organisaties is passie het toverwoord om medewerkers te motiveren, creativiteit te ontplooien, visie te ontwikkelen en veranderingen te laten lukken. Passie is de toegang tot succes en geluk. Het verhaal van Jane Goodall laat zien waartoe iemand in staat is met passie als drijfveer, dat verandering niet altijd in grote stappen gaat en hoe ze in staat is duizenden vrijwilligers over de gehele wereld te motiveren. Dit alles ongeacht de tegenslagen en tegenwerking.

De masterclass vindt plaats op 18 november 2010 en begint om 19.30 uur in het auditorium van Apenheul, Apeldoorn. De avond wordt ingeleid door bioloog en managementadviseur Patrick van Veen. Na de masterclass van Jane Goodall zal Joep Schrijvers haar interviewen en met de zaal in gesprek gaan. Joep Schrijvers is onder andere auteur van de internationale bestseller “Hoe word ik een rat?“. Met zijn laatste boek “Het wilde vlees: de tomtomisering van de passionele mens” en zijn voordrachten wil hij organisaties stimuleren om de passie in mensen weer ruimte te geven.
Deelname aan deze masterclass kost € 90,00, hiermee wordt het werk van het Jane Goodall Instituut gesponsord. Alle betrokkenen werken belangeloos mee.

Klik hier voor meer informatie over de masterclass.

TV-presentatrice Aldith Hunkar, bekend van o.a. het Jeugd- en NOS-journaal, doet vandaag via livestream verslag van de festiviteiten rond de twitterbruiloft. De eerste volledig gecrowdsourcede en gecrowdfunde bruiloft vindt plaats in Zeist. Het huwelijk van twee twitteraars is uitgegroeid tot een groot benefietfeest met als goed doel: Stichting Pink Ribbon. Voorafgaand en tijdens het feest voor twitteraars kan men doneren en de opbrengst van de speciaal hiervoor ingerichte webshop gaat naar Pink Ribbon. Daarnaast zijn meer activiteiten ontstaan om geld in te zamelen voor Pink Ribbon. Er is exclusief voor ‘Twedding’ een nummer gecomponeerd dat o.a. via iTunes verkocht wordt en artiesten en entertainers treden belangeloos op tijdens het feest. Voor de gelegenheid is een Tweddingband gevormd door 13 twittermuzikanten.

Aanzoek via Twitter aanleiding
Het aanzoek dat René Hoksbergen (48) tijdens een Twitterevenement deed aan Jannetta Dorsman (44) was de aanleiding. Velen waren – virtueel of ter plekke – getuige van het aanzoek. Dit leidde tot aanbiedingen om het bruidspaar te helpen hun bruiloft te regelen. Het idee om de bruiloft volledig te laten crowdsourcen en -funden door gebruik van social media ontstond daarna als vanzelf. Naast het grote feest dat met medewerking van zo’n 200 twitteraars wordt geregeld kan men Twedding via de virtuele wereld van Second Life volgen.

Internet
De livestream is te volgen via www.twedding.tv en www.twedding.nl. Op Twitter is Twedding te volgen via @TweddingNL en #twedding.

Op 19 oktober 2010 wordt de eerste Nederlandse CV- en vacaturebank exclusief van en voor hoogopgeleide vrouwen gelanceerd.
Het Nederlandse bedrijfsleven en de overheid willen meer hoogopgeleide vrouwen in management- en bestuursfuncties, maar deze vrouwen mogen van de wetgever niet expliciet in vacatures aangesproken worden.
SheTalentbank biedt de oplossing voor dit probleem. SheTalentbank is er niet alleen voor werkzoekenden. Ook vrouwen die openstaan voor verbetering van hun loopbaan kunnen gebruik maken van SheTalentbank.

Discriminatie
Onderzoek heeft uitgewezen dat gemengde teams zorgen voor een beter bedrijfsresultaat. Een goed evenwicht tussen het aantal vrouwen en mannen is voor veel bedrijven dan ook een economische noodzaak. De overheid stimuleert daarom de arbeidsparticipatie van hoogopgeleide vrouwen. Echter, werkgevers mogen geen vacatures aanbieden die exclusief voor vrouwen zijn. Dat is namelijk in strijd met het anti-discriminatiebeginsel in de grondwet. Ook niet als het personeelsbestand niet in balans is. Daarom heeft SheConsult de SheTalentbank bedacht. Bedrijven en recruiters kunnen op SheTalentbank vacatures plaatsen. Zij kunnen ook zoeken in de databank met anonieme cv’s. De vacaturebank richt zich alleen op hoogopgeleide vrouwen waardoor de marktvraag naar talentvolle hoogopgeleide vrouwen toch beantwoord kan worden.

Kinderen niet gewenst
Sommige werkgevers gaan er vanuit dat het de vrouw is die de zorgtaken thuis erbij krijgt. Hoogopgeleide vrouwen worden daarom uitgenodigd om hun cv en presentatie op SheTalentbank uit te breiden met specifieke informatie over beschikbaarheid, thuissituatie, wensen en ambities. Zo is het mogelijk om aan te geven dat er geen kinderwens is. Het is aan de vrouwen zelf of ze dit cv-plus invullen. Ook kan standaard een foto- en video-cv worden geplaatst om potentiële werkgevers een echte eerste indruk te geven. De vrouwen bepalen of ze na aanvraag de werkgever of recruiter toegang geven tot hun gehele presentatie. Voor de kandidaten is het gebruik van de vacaturebank kosteloos.

Bestuurs- en toezichthoudende nevenfuncties
Door de vergrijzing is de arbeidsparticipatie van hoogopgeleide vrouwen noodzakelijk.
Tel daarbij op de economische wenselijkheid van gemengde teams, en er zijn naast emancipatie vooral zakelijke overwegingen om de ruim 54 procent vrouwelijke afgestudeerden van universiteiten voor het arbeidsproces te behouden. Een tekort aan vrouwen in de organisatie beïnvloedt de dynamiek en het bedrijfsresultaat negatief.
Meer dan 140 bedrijven, overheden en non-profitorganisaties hebben dan ook een convenant ondertekend dat zich richt op de bevordering van een grotere toestroom, doorstroom en het behoud van vrouwelijk talent in topfuncties. Vrouwen zijn in de minderheid binnen bestuurs- en directiefuncties. Er is echter wel een groei van het aantal vrouwen in topfuncties geconstateerd van 9 procent. SheTalentbank biedt ook mogelijkheden voor vrouwen die naast hun baan bestuurs- of toezichthoudende nevenfuncties ambiëren.

Achtergrond
SheTalentbank is een initiatief van SheConsult. SheConsult begeleidt hoogopgeleide vrouwen in hun loopbaanontwikkeling. Onderdeel van SheConsult is re-integratie van hoogopgeleide vrouwen. Directeur drs. Vreneli Stadelmaier: “SheTalentbank is echter niet alleen voor werkzoekenden. Alleen wanneer potentiële werkgevers je kunnen vinden, zijn ze in staat je dat mooie aanbod te doen. Ook als je al een baan hebt. Dus ons advies aan hoogopgeleide vrouwen is: wees zichtbaar en laat je zien. En het feit dat wij je cv anoniem tonen, maakt het eenvoudig om jezelf goed te presenteren. Jij bepaalt wanneer je je identiteit kenbaar maakt. Bovendien voorkomt het dat je mailbox vol zit met boodschappen waarop je niet zit te wachten.”
SheConsult is een sterk groeiende organisatie met vestigingen in vijf steden.

De MAD (Moms And Dads) datingcommunity, gelanceerd in januari 2010, is genomineerd als Website van het Jaar 2010 in de categorie dating. Op MAD Company kunnen alleenstaande ouders en singles met een (stief)kinderwens ervaringen uitwisselen, speciale interessegroepen starten, bloggen, uitjes organiseren en daten. Bovendien biedt de site informatie over alimentatie, kinderopvang, verliesverwerking en nog veel meer.
De Website van het Jaar verkiezing is gericht op de kwaliteit en inhoud van websites. De uitreiking van de ultieme publieksprijs wordt jaarlijks georganiseerd door MetrixLab in samenwerking met het magazine Emerce. Geef tot 19 november 2010 je mening over de kwaliteit van de website MAD Company.

Onderscheidend vermogen
Bij het daten via de reguliere, veelal grote, datingsites ervaren alleenstaande ouders regelmatig dat het hebben van kinderen problemen oplevert. Bij MAD Company weet iedereen dat er kinderen in het spel zijn, want de gemeenschappelijke deler op MAD Company is kinderen of een (stief)kinderwens. Deze vanzelfsprekendheid schept een band waardoor de sfeer bij MAD Company zeer open en persoonlijk is. Via de uitjes, georganiseerd door de leden zelf, leren de MAD leden elkaar op een ongedwongen manier kennen. De datingcommunity biedt naast de groepsuitjes ook de mogelijkheid om één op één contact te maken en te daten. Er bestaat een gratis en betaald lidmaatschap (€ 19,95 voor een kwartaal en € 49,95 voor een heel jaar). MAD Company telt na 8 maanden 1400 leden en minimaal 12 succesverhalen.

Fehmers over de nominatie
Oprichter Mariette Fehmers: “Dat we genomineerd zijn zie ik als een enorme erkenning. De doelgroep van alleenstaande ouders en singles met een (stief)kinderwens zat hier kennelijk op te wachten. Dat vermoeden had ik al en dat is door deze nominatie bevestigd.”

Ik heb erover gelezen, de goeroes prediken het, in de “experience yourself” cursussen proberen ze je het te laten geloven; maar nu heb ik het bewijs en is het kwartje bij mij (eindelijk) gevallen. Je moet het natuurlijk eerst zelf voelen en zelf meemaken om het te snappen. Ik heb het over het witte doek en alles wat we er zelf continu op projecteren en zien als de waarheid.

Afgelopen week was ik bij een van de nascholingsdagen van de ViV (Vereniging Integrale Vitaliteitkunde). Daar sprak Ingrid Stoop, de ontwikkelaarster van de MatriXmethode, over dé manier om van angsten of leerproblemen af te komen.
Na haar uitleg over hoe de MatriXmethode werkt, moesten we zelf in groepjes van drie de methode uittesten. Ik heb niet echt angsten, maar wel een die me al sinds de geboorte van mijn oudste dochter achtervolgt. En dat is het verliezen van mijn kind. Ik denk dat veel moeders (en misschien ook vaders) met deze angst zitten en daar soms ook van wakker schrikken midden in de nacht. Het leek me nuttig om deze angst als test te nemen.

Het principe van Ingrid Stoop is dat alle angsten als een beeld, een gevoel, een geluid en/of een gedachte ooit eens zijn opgeslagen ergens in je lichaam. Maar dat met de juiste praktische vraagstelling die er ook weer uitgehaald kan worden of vervangen door een ander of beter beeld, gevoel, geluid en gedachte. Bij mij was mijn angst duidelijk een plaatje. Ik zag mezelf met het overleden kind in mijn armen zitten.

Coach – “Wat kan je met het plaatje doen om het minder angstig te maken?”
Ik – “Uitgummen.”
Coach – “OK, doe maar.”
Ik – “Ik kan blijven gummen, want de plaatjes blijven maar komen. Er komen steeds nieuwe plaatjes.”
Coach – “Hoe kun je dat veranderen?”
Ik – “Ik kan het kopieerapparaat uit mijn hoofd weghalen.”
Coach – “OK, doe maar.”
Ik – “Ik visualiseer dat door een luikje in mijn hoofd het kopieerapparaat van die nare plaatjes naar buiten komt en de hele machine stop ik in een shredder, zo een van de autosloperij. Als een klein pakketje komt de machine er weer uit.”
Coach – “Wil je nog een ander plaatje terugplaatsen in je hoofd?”
Ik – “Ik visualiseer lachende, spelende, blije en vooral levende kinderen.”

Binnen nog geen 10 minuten was ik van mijn angst af. Dit klinkt een beetje maf en ongeloofwaardig, maar ik heb er al 10 dagen niet meer aan gedacht. Terwijl het daarvoor toch meerdere malen per dag door mijn hoofd spookte. Het geeft me rust. Ik heb de MatriXmethode ook meerdere malen gebruikt bij mijn cliënten (waaronder ook een aantal kinderen) en verhip, ook zij ervaren hetzelfde. En dit helpt niet alleen bij angsten, maar ook hardnekkige negatieve gedachten en overtuigingen, sabotages, belemmeringen, gevoelens waar je vanaf wilt, etc.

Ons leven is een film waarvan we zelf de regisseur zijn, alleen heeft niemand ons geleerd hoe we moeten regisseren. De beelden, geluiden, gevoelens en gedachten hebben we ooit eens zelf op het witte doek geprojecteerd. Maar waarom maak je nu niet eens een leukere, fijnere, mooiere film als je het verhaal toch zelf kan bedenken en regisseren.

Waarschijnlijk snapt niet iedereen wat ik bedoel of hoe het werkt. Maar als je het kunt voelen of ervaren wordt het duidelijk. Gewoon even bellen voor een afspraak.

Afgelopen week had ik een gesprek met de Rabobank. Ik wil voor een kwart van mijn kapitaalbehoefte een lening aanvragen. Mijn businessplan was beoordeeld door een “speciale afdeling” om het gehele verhaal door te lichten. Het voelde toch een beetje als een examen. Er kwamen goede vragen, logische én open-deur-vragen. Mooiste moment was op het einde. In het rapport van 15 kantjes stond geschreven: “Als Preferenso de cijfers waar kan maken is dit een bedrijf met grote potentie”. Een opsteker.

Maar ik liep niet met het bundeltje geld de deur uit, zoals ik graag wilde. De cijfers moesten verder gehard worden. Alle mogelijke ‘what if scenario’s’ moeten worden bekeken, want de bank wil – zeker anno 2010 – natuurlijk geen enkel risico lopen, ook al staat de overheid voor 6 jaar garant voor deze bewuste lening. Mijn bedrijf is nieuw, dus de cijfers zijn niet gebaseerd op een verleden en zelfs een goede benchmark ontbreekt. Kortom, het gaat om cijfers die deels op mijn buikgevoel zijn gemaakt.

De bank wil echter zekerheid, wat betekent dat er nog 2 rondes van screening aankomen. De lening is dus ook volgende maand nog niet in zicht. Eerst moet ik naar een accountant. Ik wil helemaal niet naar een accountant, maar dit is dus een vereiste. Een blik van de “experts” op de logica van de cijfers. Dan gaat de hele papierwinkel naar een kredietbeoordelaar. En dan is het weer wachten. Daar ben ik in ieder geval goed in geworden afgelopen maanden, dat wachten, ik weet niet meer beter.

Dus ik tik weer nieuwe cijfers in. De inschatting van kosten per scenario. De inschatting van opbrengsten. Ik weet ongeveer wat dingen kosten, maar zeker weten wat het gaat opleveren blijft toch een inschatting. Kortom, spreadsheet versie 7 is in de maak, met 3 scenario’s die vervolgens ook allemaal weer moeten worden doorgerekend in cash flows. Ik bof dat ik toevallig een financiële partner heb, ik sta er niet helemaal alleen voor. Het bouwen van goede spreadsheets die doorrekenen is ook een vak. Ik moet er dus weer even doorheen. Ik zet mijn schouders eronder. Want met alleen buikgevoel zal het bij de bank niet gaan lukken, die willen harde cijfers zien.

Joke Bom is door Federatie Zakenvrouwen uitgeroepen tot Vrouwelijke Ondernemer van het Jaar in de categorie ZZP.
Vrijdag 8 oktober jl. kreeg zij de prestigieuze FZ Award uitgereikt tijdens het feestelijke FZ Award Gala. Bom is eigenaar van de groene fashionshop watMooi en boegbeeld van succesvol duurzaam ondernemerschap in Nederland.

Voor Joke Bom betekent toekenning van de award voor beste vrouwelijke ondernemer de bevestiging dat duurzaamheid en succesvol ondernemen uitstekend samengaan. Bom: “Ik ben enorm trots op het winnen van deze prijs en zie het als een beloning voor iedereen die zich met watMooi inzet voor een mooiere wereld. People, Planet en Profit zijn nog lang niet voor iedereen een logische combinatie. De toekenning van deze belangrijke award bewijst dat verantwoord ondernemen steeds vanzelfsprekender wordt. In mijn visie kunnen succesvol ondernemen en duurzaamheid dan ook niet zonder elkaar.”

De FZ Award werd uitgereikt door juryvoorzitter Noud van Rooij, tevens directielid van MKB Nederland en VNO-NCW: “Joke heeft maatschappelijk verantwoord ondernemen verankerd in het hart van haar onderneming en maakt duurzaamheid trendy en aantrekkelijk. Joke heeft haar passie omgezet in een succesvolle ondernemersvisie. watMooi is klaar om de volgende grote stap te maken.”

Over watMooi
Duurzame fashionshop watMooi is in 2006 opgericht door Joke Bom.
watMooi verkoopt kleding en accessoires die worden gemaakt met respect voor mensen, dieren en milieu. Inmiddels mag watMooi zich de grootste groene fashionshop van Nederland noemen. De webshop biedt het meest uitgebreide assortiment in duurzame kleding van zowel Nederlandse als internationale ontwerpers.

Over de FZ Award
De FZ Award voor de Vrouwelijke Ondernemer van het Jaar wordt jaarlijks door Federatie Zakenvrouwen uitgereikt aan een vrouwelijke ondernemer die lef en originaliteit toont in haar ondernemerschap en haar bedrijf met visie en volharding tot een succesvolle onderneming heeft uitgebouwd.

Marlies Dekkers is een vrouw die me mateloos intrigeert. Naar eigen zeggen vindt ze ontwerpen even leuk als zakendoen, en dat legde haar geen windeieren: ze bouwde in 17 jaar een imposant lingerie-imperium op. Haar merk Undressed heeft maar liefst 1000 verkooppunten en er zijn Dekkers-winkels in onder meer Parijs, Bangkok en Amsterdam. De laatste tijd is ze veel in het nieuws vanwege de lingerieoorlog die ze met concurrent Sapph in aangegaan. Het is een oorlog die ze vooralsnog verloren lijkt te hebben.

Maar laten we het over de vrouw zelf hebben. Want Marlies Dekkers zelf is net zo ambigu als haar lingerie. Kijk maar eens naar haar op YouTube: is ze nu ordinair of juist artistiek? Wil ze mannen plezieren of vrouwen? Is ze een wiebelig meisje of een pittige vrouw? Het ene moment kleedt ze zich als een Lolita in tutu en neonroze lippenstift, het andere moment als strenge SM-meesteres met een zwarte halsband. Kan dat? Ja hoor, dat kan uitstekend als je een kunstenaar bent. Het is een knap staaltje personal branding: in haar incongruentie is Marlies Dekkers uitermate congruent. Ze laat zich niet in een specifieke hoek duwen, en roept daarmee bewust een bepaalde mate van spanning op. Ze toont zich autonoom in haar grilligheid, een soort Mathilde Santing in zakenpak. Soms werkt dat goed en zijn we geïntrigeerd, maar soms irriteert het ook. Ik merk dat als ik naar Dekkers kijk, ik vaak afstand neem. Als ik in mijn eigen omgeving navraag doe, blijken meer mensen daar last van te hebben. Het ligt voor de hand om de verklaring te zoeken in haar excentrieke kleding of in haar scherpe stem, maar ik denk dat er meer aan de hand is. In haar non-verbale expressie is Marlies namelijk ook niet congruent, en dat kan nu juist weer niet, zelfs als je een kunstenaar bent. Non-verbale expressie is namelijk cultureel ongebonden. In de wereld van de lichaamstaal gelden dezelfde regels voor ons allemaal, wat onze status of herkomst ook is.

Marlies Dekkers maakt haar ogen erg zwaar op. Maar wie goed kijkt, ziet dat haar ogen vaak niet meelachen met haar mond. Dekkers lacht relatief veel, naarmate ze zich ongemakkelijker voelt wordt het nog meer. Pleasen noemen we dat. Bij dat lachen houdt ze haar lippen stevig op elkaar geklemd, en zet ze druk op haar kaken. Volgens psycholoog Paul Ekman zijn er twee soorten lachen: een echte lach of geveinsde lach. Bij een echte lach spannen we de kringspier rond de ogen aan en ontstaan er rimpeltjes in de ooghoeken. Daarbij is het onderste ooglid gespannen. Slechts 10% van de mensen is in staat om het buitenste deel van de oogkringspier te beheersen. Bij de andere 90% zijn ogen die geen spierspanning vertonen dus een teken van een geveinsde lach. Als de ogen niet meelachen, is er geen plezier. En dat is wat we regelmatig bij Marlies Dekkers zien. Soms krijg ik het gevoel dat ik haar gezicht horizontaal in tweeën kan knippen: boven de neus zie je dan een totaal andere foto dan onder de neus. Het is bevreemdend, vooral omdat haar ogen zo ontzettend fel kunnen kijken. Marlies Dekkers is hier dus niet heel consequent in. In sommige interviews lacht ze weinig maar echt, en oogt ze ontzettend stevig. In andere interviews lacht ze veel en geveinsd, en komt ze kwetsbaarder over. Uit onderzoek weten we dat een geveinsde lach altijd herkend wordt. Met andere woorden: de kans dat je gesprekspartner erin trapt is nul komma nul. Dat pleit ervoor om maar niet te lachen als er niets te lachen valt. Als vrouw weet ik hoe moeilijk dat is: voor je het weet krullen je mondhoeken weer omhoog. Maar het loont absoluut: wie stopt met lachen als er niets te lachen valt, wordt stukken sterker. Kijk maar naar Marlies Dekkers.

Nieuwe beurs voor jonge Haagse creatieven

Wethouder Marjolein de Jong reikte op woensdagavond 6 oktober in LabS55 voor het eerst de beurs ‘Toptalent Creatieve Industrie’ uit aan de nieuwe toptalenten. Modeontwerper Marije de Haan (Koninklijke Academie van Beeldende Kunst) wendt de € 20.000 aan om haar eigen modelabel te lanceren. Het ontwerpersduo Emile Pop en Justin de Boer (Haagse Hogeschool) maken met deze beurs een vliegende start met hun ontwerp van de eerste vierdeurs cabriolet racemonster.

De beurs ‘Toptalent Creatieve Industrie’ is de opmaat naar economisch succes voor talentvolle afgestudeerden van een van de creatieve opleidingen in Den Haag. Met het geldbedrag van € 20.000 investeren de toptalenten in hun carrière, zodat ze binnen twee tot drie jaar financieel zelfstandig ondernemen. De beurs kan bijvoorbeeld gebruikt worden voor cursussen of coachingstrajecten, professionaliseren van de eigen presentatie, huren van werkruimte of volgen van seminars aan een gerenommeerd opleidingsinstituut.

De beurs is ingesteld door de gemeente Den Haag in het kader van het programma ‘Creatieve Stad Den Haag 2010-2012′ en stelt creatieven in staat zich na hun opleiding verder te ontplooien en hun beroepspraktijk uit te bouwen. Op die manier wordt een positieve bijdrage geleverd aan de economische groei van de creatieve industrie in de stad.

Selectieprocedure
De toptalenten van 2010 zijn geselecteerd door een jury bestaande uit Arno van Roosmalen (Stroom Den Haag), Wim Vos (Nationaal Jeugd Orkest en Koninklijk Conservatorium) en Harry Wientjens (Rabobank Den Haag). De jury beoordeelde de genomineerden op voordracht van de Haagse Hogeschool (Industrieel Product Ontwerpen en Communicatie & Multimedia Design), Inholland Den Haag (Communicatie, Media & Taal) en alle opleidingen van de Koninklijke Academie van Beeldende Kunst en het Koninklijk Conservatorium.