Sinds ik me kan herinneren heb ik met ideeën rondgelopen voor een eigen bedrijf. Er waren op momenten zoveel ideeën dat ik serieus overwoog om een makelaar in bedrijfsideeën te worden. Uiteindelijk kwam ik na enkele omzwervingen met het reclamebureau JuniorSenior redelijk in de buurt. Ik vind bijna niets leuker dan voor uiteenlopende branches en bedrijven creatieve communicatie-oplossingen te bedenken en te zorgen dat hun omzet verbetert. En ik ben best trots dat dat al sinds een jaar of 12 erg goed lukt.

Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan, de bedrijfsideeën blijven ploppen in mijn hoofd. Naast reclame en coaching werk ik nu weer aan een nieuw bedrijfsplan voor een webshop. Ik ben helemaal in mijn element, want ik zit nu in de leukste fase, de creatiefase. De vormgeving en de teksten zijn bijna klaar, de samples van de producten zijn vanuit de hele wereld op weg naar mij toe en ik heb het succes van deze onderneming helemaal gevisualiseerd.

Toch is er een angst bij mij. Ik weet dat mijn aloude valkuil zich een keer gaat aandienen. Hoe vaak ben ik niet aan iets begonnen, maar verloor ik mijn interesse na de eerste tegenslag of een opmerking van kritiek. Een plan tot een goed einde brengen kan ik prima voor anderen, maar minder goed voor mezelf.

Ik besluit een coachingsessie op mezelf los te laten. Geweldig dat ik NEI (Neuro Emotionele Integratie) nu als tool heb om te onderzoeken wat de achtergrond is van deze uiterst irritante eigenschap een goed idee snel te laten varen. Ik definieer voor mezelf de ingangszin: “Ik ben een doorzetter bij het succesvol maken van mijn eigen plannen”. Deze zin test zwak. Mmmm.

Dan begint de puzzeltocht naar waarom ik op dit vlak geen doorzetter ben. Als ik me daar bewust van zou zijn had ik dit probleem allang niet meer. Ik ontdek dat ik mezelf blokkeer omdat de beloning (het succes) niet snel genoeg komt. Met andere woorden: ik ben ongeduldig. Stel dat het niet zo gaat als ik verwacht.

Ik ontdek vervolgens dat ik 19 was, toen ik dit de eerste keer voelde. Ik liep stage op een school en moest Engelse les geven aan opgeschoten en veelal gedemotiveerde jongens op een Lagere Technische School in een achterstandswijk. Ik weet nog dat ik als enige ‘vrouw’ rondliep op die school en me vreselijk en soms zelfs bedreigd voelde. Hoe hadden ze mij naar deze school kunnen sturen? Dit had ik absoluut niet verwacht. En ja wat doe je als er iets gebeurt wat je niet verwacht, je zorgt dat je niet meer verrast wordt. Daarom breek ik dus voortijdig de uitvoering van mijn eigen plan af. Er gebeuren namelijk altijd onverwachte dingen waarop je geen invloed hebt.

Met NEI vervang je de saboterende emotie, in dit geval ongeduld en niet kunnen omgaan met onverwachte dingen, door iets positievers zoals vertrouwen dat het me lukt om dit idee wel goed uit te voeren. Daarvoor gebruiken we massage van acupressuurpunten, ademhaling en visualisaties tegelijkertijd. Het werkt. Mijn ingangszin “Ik ben een doorzetter als het gaat om het succesvol maken van mijn eigen plannen, zelfs als het anders loopt dan ik verwacht” test nu sterk.

Pfff lekker, nu heb ik nog meer vertrouwen dat deze webshop een superidee is en een succes wordt. De lancering zal ik zeker presenteren via mijn blog op abfab-coaching.com. Als je ook wilt weten of en waarom je jezelf saboteert, maak dan een afspraak voor een NEI sessie. Absoluut een garantie voor verhelderende inzichten.