De uitdrukking ‘the devil is in the detail’ ondervind ik helaas aan den lijve. Het contract met mijn Engelse business partners stond wederom op tilt. Dit is al eerder gebeurd in januari dit jaar. Ook toen was de deal bijna afgeketst. Ook toen werd het best een beetje nasty. Niet omdat we slechte mensen zijn, maar omdat we beiden onervaren zijn met deze materie. We willen beiden het beste eruit halen. Dat we niet dezelfde moedertaal hebben helpt ook niet.
Het contract gaat over het licentiegebruik van software waarmee ik mijn website kan bouwen. In ruil voor de code en IP krijgen zij een aandeel in het bedrijf. Klinkt logisch. Klinkt mooi. Klinkt eenvoudig. In april sloten we de deal. Op papier stond hoe het zou zijn en dat hadden we gezamenlijk ondertekend. Echter, ik maakte een fout. Ik was te eager. Ik deed hen een aanbod van niet-verwaterbare aandelen zonder te weten wat dat precies inhield en te hebben onderzocht wat de consequenties zijn. Dom. Wie weet behoed ik nu iemand hiervoor in de toekomst. Zoek alles eerst tot de bodem uit. Het lijkt langer te duren, maar bespaart je achteraf veel tijd.
Dus duveltje kwam uit het doosje. Ik moest terug naar hen dat ik alleen normale aandelen kon geven. Niet fijn. Ik had wel gezegd dat ik dat aspect nog moest uitzoeken, maar dat stond niet meer in de getekende versie. Dom. Want zie maar dat de andere partij zich dan dat deel van een gesprek herinnert. Verwijten richting mijn kant. Terecht.
Ik bood hen een gouden deal en kwam terug met een zilveren deal met een gouden randje. Althans, volgens hen. Dan krijg je gezeur. Dan krijg je wantrouwen. Dan krijg je problemen. Ik baal, want de softwareontwikkeling zou verleden week beginnen en staat nu on hold. Dus van blijde verwachting nog even geen sprake. Geen contract, geen code. Welkom in de wereld van de zakendeals.
Hoe komt het toch dat ik weer op een dergelijk punt sta? Helderheid hebben over alle details is essentieel. Niets aan twijfel overlaten. De letter van de wet letterlijk nemen. Met tegenzin toch uitgebreid de tijd voor deze dingen nemen. Dit is waar het om gaat. Maar het gaat ook om vertrouwen. Je kunt niet alle onvoorziene dingen dicht timmeren. Je zult er ook op moeten vertrouwen dat de andere partij er niet zit om jou te bedriegen. Jij bedriegt hen ook niet. Maar ik voel hun wantrouwen. Ik houd mijn emotie in bedwang met innerlijk geweld. Ik moet professioneel blijven.
Nu negen versies verder met weer een nieuwe variant om te reviewen, wat zou ik anders doen? Naast echt flink de tijd nemen ervoor, ook professionele hulp zoeken. Nee, niet op dat emotionele vlak, maar op aandelendeals-vlak. Het sluiten van een aandelendeal is specifiek. Sommige dingen kunnen wel, sommige niet. Wat is handig. Wat is slim. Het is speciale kennis. Ik had vanaf het begin een expert moeten zoeken. Ik had met liefde de duivels dure nota aan die persoon betaald.
