Column LinerChi: Bodemloze put van geduld

Ik ben van nature geen geduldig mens. Je zou mij zelfs kunnen betitelen als ongeduldig.
Ongeduldig zijn brengt voordelen met zich mee en nadelen. Een voordeel kan zijn dat je dingen sneller voor elkaar krijgt. Een nadeel is dat je erg ongelukkig wordt als dingen te langzaam gaan, volgens jou dan. Het feit dat ik nu al 12 maanden bezig ben om een internetbedrijf van de grond te trekken doet iets met mij. Niet in positieve zin. Ik zoek vaak naarstig naar nieuwe hoeveelheden geduld om de batterij opgeladen te houden.

Ik wacht op een geldinjectie om echt goed te kunnen starten. Ik heb ook aardig wat geld nodig. In een crisisjaar anno 2010 is dat geen makkelijke doelstelling. Maar zonder geld kan ik mijn baan niet opzeggen. Zonder geld kan ik niet starten. Ik moet dus geduld blijven hebben tot er iemand komt die net zoveel potentie ziet in mijn concept als ik. Ik ben dus niet zelf aan zet met de start van mijn bedrijf.

Het moeten hebben van geduld hoort waarschijnlijk net zo bij ondernemerschap als het hebben van drive en ongeduld. Je hebt nu eenmaal niet alles zelf in de hand. Jouw kracht zit in continu duwen en trekken in de richting waar het naartoe moet. Gelukkig zijn er ook zaken die daardoor snel op de rit komen. Maar je zult dus af en toe geduld moeten tonen.
Jouw timing is niet die van anderen. De controle loslaten, het even laten gebeuren zoals het gebeurt, helaas hoort het erbij.

Maar ik ben ongeduldig, dus dat loslaten en het tempo door anderen laten bepalen is niet mijn sterkste kant. Ik wil verder, maar heb mijn eigen afhankelijkheid gecreëerd. Ik heb andere mensen nodig. Ik zal dus moeten wachten tot die mensen aanhaken en meegaan en dat betekent mijn tempo vertragen.

Mijn visie is dat geld nodig is om te doen wat ik wil doen. Vele internetsites zijn begonnen zonder dergelijke investeringen. Velen zijn daarin geslaagd. Velen ook niet. Ik geloof dat ik geld nodig heb om een klap op het water te geven. Ik moet veel mensen daarvan overtuigen.
Maar ja, visie is visie, daar houd je ook aan vast. Ik geloof echt dat ik het zo moet doen om meteen het verschil te gaan maken. Mijn visie is een dure investering voor mijn geduld.
Anders was ik al begonnen.

Ik zou willen dat er een winkel voor was. Een winkel waar je vele smaken van geduld kon kopen. Dan loop je langs de rekken en kijk je naar de verschillende smaken, kleuren en prijzen van geduld. Je stopt ze in je mandje en loopt naar de kassa, rekent af en klaar is kees.
Je kunt er weer een poosje tegenaan. Heerlijk zou dat zijn. Misschien een business idee voor een andere ondernemer?

Plaats een reactie

ADVERTENTIE