Deloitte Fast50 en partners organiseren op 7 juli een seminar over financiering van groei en innovatie

Op 7 juli a.s. organiseert Deloitte voor de tweede keer met haar Technology Fast50 partners een seminar over financiering van groei en innovatie. Het eerste seminar mocht rekenen op veel belangstelling en is druk bezocht.
De presentaties worden verzorgd door Gimv, Agentschap NL en MKB Innovatie Fonds Brabant. Het seminar vindt plaats op het kantoor van Deloitte in Eindhoven en vangt aan om 15.30 uur, gevolgd door een borrel vanaf 18.00 uur. Wil je het seminar bijwonen, stuur een email aan fast50@deloitte.nl.
Het seminar wordt je kosteloos aangeboden door Deloitte Technology Fast50.

Achtergrond en programma
Snelgroeiende technologiebedrijven (Technology Fast50 en Rising Star) hebben allemaal gemeen dat zij met hun innovatieve producten, diensten en of processen ambitieuze groeiplannen hebben. Groei vereist financiering. In het seminar wordt vanuit verschillende invalshoeken belicht op welke verschillende wijzen financiering tot stand kan komen voor startende en sterk groeiende technologiebedrijven.
Elderd Iand, Partner van Gimv, presenteert het onderwerp vanuit de positie als Venture Capital organisatie.

René den Boer, Manager van de kredietafdeling van Innovatie NL, onderdeel van Agentschap NL (voorheen bekend onder de naam Senter Novem) van het Ministerie van Economische Zaken belicht de rol die de overheid kan spelen, met o.a. garantiestelling en krediet.

Wolf Schellhorn, investment manager van NV Brabantse Ontwikkelingsmaatschappij houdt zijn presentatie over MKB Innovatiefonds Brabant, een financieringsvehikel dat is opgericht in reactie op de financiële crisis.
Interessant om te weten is dat het fonds voor 2010 nog € 5 mio aan middelen ter beschikking heeft.
De presentaties zijn interactief en bedoeld om discussie te stimuleren.

Bekijk hier het volledige programma.

Bijwonen? Stuur een email aan fast50@deloitte.nl en je ontvangt een bevestiging van deelname (bijwonen van het seminar is kosteloos).

Een vriendje van me kan niet kiezen waar hij wil wonen. Hij heeft de afgelopen jaren dan ook evenveel in Nederland gewoond als in Italië. Is hij in Italië dan mist hij Nederland en in Nederland mist hij Italië. Hij is zelfs een keer officieel geëmigreerd naar Italië om zijn keuze nog beter af te dwingen. Zonder succes, want een paar jaar later heeft hij die hele papierwinkel weer teruggedraaid en nu is hij weer Nederlander. Tot op de dag van vandaag weet hij het niet.
Het gras lijkt altijd groener aan de andere kant. Waarschijnlijk moet hij gewoon in beide landen gaan wonen.

Ook ik lijd aan het groener gras syndroom. In mijn carrière ben ik van eenpitterfuncties gegroeid naar het aansturen van kleine teams, weer terug gegaan naar een eenpitfunctie en heb die weer verlaten om vervolgens weer een groter team te gaan aansturen. Ik heb die heen en weer beweging nu al 5 maal gemaakt. Iedere keer denk ik dat aan de andere kant het gras groener is.

Het aansturen van teams heeft voordelen. De ideeën die je hebt voer je niet in je eentje uit, maar met een heel team. Je kunt meer dingen doen met meer mensen. Ook geven anderen je waardevolle input en samen bouw je verder aan de doelen. Het is ook gezellig zo met zijn allen. Echter, er zijn ook nadelen. Processen en plannen kunnen vertragen omdat iedereen er iets van moet vinden, krachtige energie kan verloren gaan. In het ergste geval komt er niets terecht van je initiële idee of lijkt het in de verste verte niet op wat je had bedoeld.

Alleen werken heeft ook voordelen. Je voelt en ervaart continu de vrijheid. Je schakelt snel. Je hebt geen tijdrovende interne overlegstructuren en bent meteen bezig je idee van doen te maken. Alles lekker zelf doen van a tot z kan tot hoge bevrediging leiden als je naar het resultaat kijkt. Maar alleen werken kan ook vermoeiend en soms eenzaam zijn. Een team, collega’s om dingen mee te delen en die zorgen dat je er niet altijd alleen voor staat, het heeft zeker zijn waarde.

Het gras is niet echt groener aan de zijde waar jij niet staat. Het kan net zo super zijn om in je eentje te werken als in een team en beide kunnen frustraties geven.

Ik sta aan de vooravond om weer de switch te maken. Ik ga van een managementfunctie weer naar een eenpittersrol. Ik ben straks de directeur, de marketeer, de projectmanager, de databasecoördinator en de telefoniste ineen. Alles weer even zelf doen. Zelf beslissen, van strategie tot executie. Ik heb er zin in, want nu lijkt dat weer zo aantrekkelijk.

Ik hoop wel dat ik een succesformule te pakken heb met mijn bedrijf zodat ik op termijn kan gaan uitbreiden naar een leuk team, want ik wil natuurlijk niet te lang alleen werken. Ik lijd tenslotte aan het groener gras syndroom.

Op 29 juni wordt Speakonomy.com gelanceerd. Op Speakonomy.com beoordeelt het publiek de prestatie van sprekers aan de hand van een eenvoudig ratingsysteem. Hierdoor ontstaat een getrouw beeld van de échte kwaliteit van die sprekers, waardoor de sprekersmarkt transparant wordt.

Hoe vind je die éne perfecte spreker?
Wie op zoek gaat naar geschikte sprekers voor een symposium of congres, heeft het niet gemakkelijk. Want hoewel er voldoende sprekers actief zijn op de social media platforms en veel van hen ook actief bloggen, is er niet één plek waar je makkelijk ontdekt hoe goéd die spreker nou echt is. Want nergens vind je de reacties van hun publiek op één enkele plek bij elkaar.

Natuurlijk zijn er sites waar sprekers gepresenteerd worden, maar vaak worden ze daar te mooi opgepoetst door hun boeker en kom je er nog steeds niet achter of ze echt kaas hebben gegeten van het onderwerp waar jij naar op zoek bent. En erger nog: dergelijke sites besteden alleen aandacht aan de toppers, de gearriveerde sprekers. Een nieuwe, opkomende frisse spreker vind je daar niet. Speakonomy lost dat probleem op, omdat iedereen zich daar als spreker zichtbaar kan maken.

Hoeveel ben ik als spreker eigenlijk waard?
Iedereen die lezingen geeft kent het probleem: wat moet je voor een lezing vragen? En waarop baseer je dat?
Wat Speakonomy betreft baseer je de prijs voor je lezing op de kwaliteit van je hele verhaal: de inhoud, de passie en de interactie met het publiek. Daarom kan je publiek je ook op die onderdelen beoordelen op Speakonomy.com. Zodat jij tegen die congresorganisator kunt zeggen wat je waard bent.

Wie zitten er achter Speakonomy?
Speakonomy is een concept van De Ondernemers BV en C.D.E.F. Holding, naar een idee van Martijn Aslander, Sanne Roemen en Lykle de Vries.

Op woensdag 30 juni vindt voor het eerst het online evenement ‘De Dag van de Weetjes‘ plaats. De Dag van de Weetjes is bedoeld en opgezet om bewust kennis, informatie en Weetjes met elkaar te delen. Door gebruik van social media kun je meer informatie krijgen, hoe triviaal die soms is. Samen weten we namelijk (bijna) alles. Op De Dag van de Weetjes vieren we het vrije informatiedelen op het web. De hedendaagse technieken maken informatie en kennis namelijk toegankelijker en hoe meer kennis mensen durven te delen, hoe mooier de wereld wordt.

Door de hashtags #dagvandeweetjes of #dvdw te gebruiken, kunnen die dag eenvoudig blogs, tweets, video’s enz. verzameld worden zodat er op één dag een mooi online document vol – al dan niet nuttige – weetjes ontstaat.

Het initiatief is ontstaan na een recente discussie over het gebruik van (beschermde) merknamen in hashtags. De initiatiefnemers vinden dat de discussie rondom gebruik van merknamen in een open internet interessant is en zeker gevoerd moet worden, maar dat je rondom die discussie ook actie kunt ondernemen om de ideeën in de praktijk te brengen. De Dag van de Weetjes valt samen met het wereldwijde Social Media Day waardoor zowel het idee van vrij en open informatie en kennis delen samenvalt met aandacht voor de instrumenten die dit mogelijk maken.
Het is vooralsnog onbekend of de Dag van de Weetjes een terugkerend fenomeen wordt.

Initiatiefnemers: Frank Meeuwsen (The Incredible Adventure starts here…) en Petra de Boevere (Meisje van de Slijterij)

Ik ben van nature geen geduldig mens. Je zou mij zelfs kunnen betitelen als ongeduldig.
Ongeduldig zijn brengt voordelen met zich mee en nadelen. Een voordeel kan zijn dat je dingen sneller voor elkaar krijgt. Een nadeel is dat je erg ongelukkig wordt als dingen te langzaam gaan, volgens jou dan. Het feit dat ik nu al 12 maanden bezig ben om een internetbedrijf van de grond te trekken doet iets met mij. Niet in positieve zin. Ik zoek vaak naarstig naar nieuwe hoeveelheden geduld om de batterij opgeladen te houden.

Ik wacht op een geldinjectie om echt goed te kunnen starten. Ik heb ook aardig wat geld nodig. In een crisisjaar anno 2010 is dat geen makkelijke doelstelling. Maar zonder geld kan ik mijn baan niet opzeggen. Zonder geld kan ik niet starten. Ik moet dus geduld blijven hebben tot er iemand komt die net zoveel potentie ziet in mijn concept als ik. Ik ben dus niet zelf aan zet met de start van mijn bedrijf.

Het moeten hebben van geduld hoort waarschijnlijk net zo bij ondernemerschap als het hebben van drive en ongeduld. Je hebt nu eenmaal niet alles zelf in de hand. Jouw kracht zit in continu duwen en trekken in de richting waar het naartoe moet. Gelukkig zijn er ook zaken die daardoor snel op de rit komen. Maar je zult dus af en toe geduld moeten tonen.
Jouw timing is niet die van anderen. De controle loslaten, het even laten gebeuren zoals het gebeurt, helaas hoort het erbij.

Maar ik ben ongeduldig, dus dat loslaten en het tempo door anderen laten bepalen is niet mijn sterkste kant. Ik wil verder, maar heb mijn eigen afhankelijkheid gecreëerd. Ik heb andere mensen nodig. Ik zal dus moeten wachten tot die mensen aanhaken en meegaan en dat betekent mijn tempo vertragen.

Mijn visie is dat geld nodig is om te doen wat ik wil doen. Vele internetsites zijn begonnen zonder dergelijke investeringen. Velen zijn daarin geslaagd. Velen ook niet. Ik geloof dat ik geld nodig heb om een klap op het water te geven. Ik moet veel mensen daarvan overtuigen.
Maar ja, visie is visie, daar houd je ook aan vast. Ik geloof echt dat ik het zo moet doen om meteen het verschil te gaan maken. Mijn visie is een dure investering voor mijn geduld.
Anders was ik al begonnen.

Ik zou willen dat er een winkel voor was. Een winkel waar je vele smaken van geduld kon kopen. Dan loop je langs de rekken en kijk je naar de verschillende smaken, kleuren en prijzen van geduld. Je stopt ze in je mandje en loopt naar de kassa, rekent af en klaar is kees.
Je kunt er weer een poosje tegenaan. Heerlijk zou dat zijn. Misschien een business idee voor een andere ondernemer?

Twedding, Twitter Picknick en Twitterkerkdienst: je vindt het op de TwitterKalender

Twitteraars komen steeds vaker achter de computer vandaan om elkaar in het echt te ontmoeten. De evenementen waar Twitteraars elkaar kunnen ontmoeten, zijn nu overzichtelijk bij elkaar gebracht in de TwitterKalender. Daar vind je zowel Twitterborrels als de Twedding (het eerste Twitterhuwelijk), TwitterPicknick en zelfs een Twitterkerkdienst. Je kunt op de TwitterKalender zien waar en wanneer een twitterevent plaatsvindt. Meteen aanmelden kan ook.

Veel aan Twitter verwante activiteiten zijn gratis en hebben een open karakter.
Mensen ontmoeten er bekenden en leren nieuwe mensen kennen. Mensen die voorheen alleen korte berichtjes van 140 tekens met elkaar uitwisselden, ontmoeten elkaar op deze manier in levende lijve (of in Twittertermen: irl – van “in real life”) .

Door Twitter ontstaan nieuwe verbindingen en samenwerkingsverbanden en zelfs ook nieuwe liefdes. De Twedding bijvoorbeeld is het eerste huwelijk dat tot stand kwam na een aanzoek op Twitter. Uiteraard zijn er ook ‘gewone’ TweetUps, Twitterborrels en Twitterdiners.

De Twitterkalender is een initiatief van relatiecoach Caroline Franssen, een enthousiast Twitteraar. “Via Twitter maak ik deel uit van de Economie 2.0. Als zelfstandig ondernemer heb ik me lang alleen gevoeld”, zegt Franssen. “Via Twitter heb ik bijzondere en inspirerende mensen ontmoet. Zij zijn de voorhoede van de nieuwe economie, de economie 2.0. Daar staan wederzijds respect, delen van wat je hebt, duurzame relaties, nieuwe sociale structuren en gebruikersgemak centraal. Mensen in de economie 2.0 stimuleren elkaar om tot hun recht te komen als mens en als ondernemer. De trend van de individualisering is voorbij. Wij realiseren ons dat we alleen samen vooruit kunnen met onze maatschappij.”

De Twitteragenda is te vinden op www.TwitterKalender.nl.

Ik zit de laatste tijd veel in Dwaze Zaken. Letterlijk, want Dwaze Zaken is een kroeg in het centrum van Amsterdam. Ik moet nu vaak mensen treffen om mijn bedrijf verder vorm te geven. Dwaze Zaken is een handige afspreekplek gebleken, en de naam is ook nog eens passend bij wat ik aan het doen ben.

Iedere keer als ik binnenkom in deze tent moet ik toch weer even grinniken, want het voelt soms echt als “dwaze zaken doen in Dwaze Zaken”. Ik leef momenteel een soort dubbelleven.
Ik doe mijn werk op volle 100%, manage mijn afdeling, bewaak de voortgang van de gestelde doelen en probeer ook nog nieuwe dingen te initiëren. Ondertussen ben ik ook op volle kracht bezig het bedrijf van de grond te trekken. Het nieuwe avontuur kan ik me permitteren omdat er maandelijks een salaris binnenkomt. Dit geld geef ik ondertussen weer gierend uit aan zaken voor mijn eigen bedrijf. Mijn huidige firma spekt eigenlijk indirect een nieuwe. Klinkt best dwaas.

Het leuke van het starten van een eigen bedrijf is dat ik zelf mag kiezen met wie ik ga werken.
Ik kan daardoor kiezen voor zowel goede als leuke mensen om mij heen. Ik heb geen inkoopafdeling die mij beperkt. Mijn budget beperkt mij wel. Ik moet voor alles shoppen en onderhandelen. Mijn startkapitaal is eigenlijk niet voldoende om alle zaken die er moeten gebeuren om live te gaan met de site te financieren. Het is echt passen en meten.

Voor sommige zaken tel ik graag de euro’s neer. Ik ben een prachtig design en identiteit aan het ontwikkelen wat zijn geld dubbel en dwars waard is. Maar de prijzen die gevraagd worden om een simpel contractje om te zetten in een juridisch verantwoord document doen mij dubbel achteroverslaan. Ongelooflijk wat er wordt gevraagd. Ik blij dat mijn bedrijf straks ook wat transparantie gaat brengen in de duistere wereld van de juridische dienstverlening. Maar daarover in enkele weken meer.

Enfin, ik zal moeten berusten dat ik ook geld moet uitgeven aan die dingen die ik niet begrijp en aan dingen die ik het niet waard vind. Maar ik heb wel een afspraak met mijzelf gemaakt.
Ik ga alleen met leveranciers werken die ik zowel goed als aardig vind. Waarom zou ik met een arrogante notaris gaan werken bij wie mij meteen de haren overeind gaan staan om zijn stemgeluid en attitude? Terwijl er ook een notaris is met wie het meteen klikt en die precies lijkt aan te voelen wat ik zoek. Ik gun mijn welverdiende euro’s alleen aan aardige oprechte professionals en gelukkig zijn die er ook.

Gelukkig heb ik nog genoeg cash dat ik niet op alles hoef te beknibbelen. De drankenkaart bij Dwaze Zaken is namelijk onbeperkt interessant. Als je vaker ergens zit is dat geen overbodige luxe. Ik zit daar nu dus vaak met die aardige en goede professionals die mij helpen verder te komen. En ik heb er ook nog heerlijke drankjes bij. Eigenlijk doe ik momenteel best heel goede zaken.

Symposium over het belang van de uitspraak van Engels in Nederland

De rol van het Engels wordt steeds groter in Nederland. Het belang van een verstaanbare Engelse uitspraak wordt echter nog onderschat. Terwijl het verschil tussen het onderhandelen over ‘celery’ of ’salary’ toch behoorlijk is. De Vrije Universiteit Amsterdam en de Universiteit Utrecht organiseren op 24 en 25 juni het symposium ‘Uitgesproken Engels’ over het belang van Engelse uitspraak en praktische oplossingen om de uitspraak te verbeteren. Er is naast het wetenschappelijke programma ook een praktijkgericht programma voor scholen (24 juni) en voor bedrijven en media (25 juni).

Gebrekkige uitspraak nadelig bij onderhandelingen
Door gebrekkige Engelse spreekvaardigheid – zo laat onderzoek van de Europese Commissie uit 2006 zien – benadeelt een kwart van de destijds onderzochte Nederlandse bedrijven zichzelf, voornamelijk tijdens onderhandelingen. Het symposiumprogramma voor bedrijven en media gaat onder andere in op typische uitspraakproblemen van Nederlanders en op de vraag hoe je taalbeleid en -training in je organisatie kunt vormgeven. Ook is er een workshop waarin deelnemers feedback krijgen op hun eigen uitspraak van het Engels.

“If you’re so smart, why do you sound so Dutch?”
Sprekers uit de wetenschap, het onderwijs en de media leveren een bijdrage aan het symposium.
Zo vertelt Joe-Eun Kim van de BBC over de manier waarop de uitspraak bij de Britse omroep wordt gereguleerd, houdt Annemieke Meijer (IVLOS, Universiteit Utrecht) een lezing met de titel “If you’re so smart, why do you sound so Dutch?” en stelt Vincent van Heuven (Universiteit Leiden) de vraag “Hoe verstaanbaar is steenkolenengels?”

Aanmelden
Het symposium is toegankelijk voor alle taalgebruikers, inclusief zakelijke gebruikers en publieke instellingen, docenten, studenten en onderzoekers. Deelname kost € 50,- voor 2 dagen. Kijk voor het programma en aanmelden op de website van de Universiteit Utrecht.