De zoete, doch slibberige, mentale weg naar vrijheid

De eerste stap naar ondernemerschap

Thank god for de geschreven woorden van Eckhart Tolle, Deepak Chopra en zelfs The Secret, die mij de afgelopen maanden de woorden van reflectie gaven om niet mijn gezonde verstand te verliezen. Het opzetten van een bedrijf van helemaal niets naar iets is geen kattenpis. Er zijn “ups”. Er zijn “downs”. Er zijn momenten dat ik me superwoman voel die het meest briljante idee van de wereld gaat starten versus momenten dat ik mij kleiner voel dan de kleinste versie van kleinduimpje die opkijkt tegen een veel te groot plan.

Het aapje op mijn schouder dat zegt “je moet iets voor jezelf beginnen” zit al op mijn schouder sinds mijn zevende levensjaar. Ik schreef toen mijn eerste businessplan: een hondenkennel in de schuur achter ons huis. Echter de aandeelOuders in dit geval gingen niet akkoord. Ik heb nog geen eigen zaak. Ik ben nu 41. Wat is er gebeurd? Ik ben de afgelopen jaren meegezogen in de comfortzone van een comfortabel salaris, comfortabele leuke banen, comfortabele vakantiedagen, kortom: ik heb comfortabel van alles genoten. Maar het aapje zat al die tijd ook op mijn schouder. Het aapje zit er nog steeds. Maar het aapje spreekt steeds luider zijn wens naar me uit. De wens van mijn diepere zelf om ondernemer te zijn.

Dus het is zover. We gaan beginnen. Ik ben begonnen. Maar hoe ga je van niets naar iets? En dan mijn eerste starterprobleem: een bedrijf willen is één, weten in wat is twee. Als echte marketeer in hart en nieren, heb ik het project gestart zoals het hoort: vanuit de klant. Echter, de klant heeft in dit geval twee gezichten. Ikzelf als klant. Wat wil ik nou zo graag? Wat kan ik nou zo goed? En natuurlijk mijn toekomstige klant. Waar zit die ‘unmet need’? Wat ligt aan de oppervlakte aan kansen? Waar zitten de gaten, de behoeften?

Ik heb drie maanden de poort in mijn hoofd opengezet. Kijken, lezen, luisteren en veel Googelen brachten 30 ideeën op. Als je je er voor open stelt is het ongelooflijk hoeveel ideeën je kunt hebben. Maar begin er maar eens met één. Ik heb gekozen. Het is een nieuw internetconcept. Het is gaaf. Het voelt goed. Maar ja, nu de volgende stap: van idee naar uitvoering. Het aapje op mijn schouder is echter positief; hij zit er even vredig en stil bij de laatste tijd.

4 reacties op “De zoete, doch slibberige, mentale weg naar vrijheid”

  1. Ellen says:

    Wat een power!! Geloof in jezelf op je hoogtepunten, leun op de wijsheid van anderen op de dieptepunten. Geniet van je reis, dat is ondernemen. Go girl!!!

  2. Freekje says:

    3 Jaar geleden ben ik een eigen bedrijf begonnen. Eerst mijn drs titel behaald en mezelf bewezen dat ik hersens heb (had ik blijkbaar nodig voor mijn zelfvertrouwen). Ondertussen te lang blijven hangen bij een creatief internetbedrijf met leuke collega’s maar een weinig uitdagende baan. In eerste instantie een vaag idee: ik wilde iets met gezondheid in het bedrijfsleven. Dit heeft geresulteerd in een gezondheidsmanagement bedrijf (Bots BodyWorks) waar ik al mijn ideeën in vorm kan geven. Inmiddels stuur ik een team van fysiotherapeuten, masseurs en ergonomen aan. Geen seconde spijt gehad mijn keuze om voor mezelf te beginnen. De vrijheid en de kick dat je uit niets iets kunt creëren. Dat je alles zelf vorm kunt geven: je huisstijl, de omgang met je team, de benadering van klanten, het aanbod van de diensten. Af en toe spannend want niet veel financiële zekerheid met een partner die ook zelfstandig ondernemer is, maar o zo leuk!

  3. LinerChi says:

    Dank voor je post Freekje, wat een leuk bedrijf ben je gestart! Dank voor het mentale duwtje in de rug;)

Plaats een reactie

ADVERTENTIE